تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٦ - شرح آيات

بازگرداند». [٨٦].

خدا اقوام گذشته را بدان سبب هلاك كرد كه پيامبران خود را تكذيب مى‌كردند و نيز دين حقى را كه ايشان آورده بودند، و همين براى بيم دادن ما كفايت مى‌كند، بدان سبب كه سنّت‌هاى خدا در گذشتگان همان سنتهايى است كه در ما جريان دارد و پس از ما نيز درباره آيندگان تا روز قيامت جريان خواهد داشت.

[٥٧- ٥٨] و قيامت باقى مى‌ماند كه رساترين و آخرين و بزرگترين بيم دهنده است، و قرآن درباره حدوث قيامت در آينده‌اى نزديك تأكيد مى‌كند، و حتى اگر زمان رسيدن به قيامت كبرى ٥٠٠ ميليون سال پس از اين باشد، به اندازه يك سى‌ام يا نزديك ٣% دوره واحدى از دوره‌هاى اين جهان است كه بنا بر بعضى از اندازه‌گيريهاى علمى به اندازه پانزده هزار ميليون سال تخمين زده شده است، و شايد تا قيام ساعت يعنى آن روز كه آسمانها و زمين از آن مى‌ترسند جز چند هزار سال و شايد كمتر باقى نمانده باشد، و چه كس مى‌داند؟ علم آن نزد پروردگار ما است و آن را آشكار نمى‌سازد مگر در وقت خودش.

/ ١٩٨ پس مى‌گويد

أَزِفَتِ الْآزِفَةُ «نزديك شد نزديك شونده.» تأكيد بر نزديك شدن اين حقيقت بزرگ ما را بر آن مى‌دارد كه در ذهن خود چنان بينديشيم كه در ساعت قيامت زندگى مى‌كنيم و خود را چنان آماده سازيم كه امير المؤمنين (ع) گفته است: «اى بندگان خدا! از- نافرمانى- خدا بپرهيزيد، و پيش از رسيدن اجل به كار برخيزيد. آنچه را كه براى شما مى‌ماند بدانچه از دستتان مى‌رود نخريد- دنيا را واگذاريد و كردار نيك را با خود ببريد- بار بربنديد كه- شما را در اين خانه نمى‌گذارند-، و پى در پى به رفتن از آن وا مى‌دارند، آماده مرگ باشيد- كه آينده است- و سايه خود بر شما افكنده است.

چون مردمى باشيد كه بانگ بر آنان زدند و بيدار گشتند، دنيا را ناپايدار ديدند و از