تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٧ - شرح آيات

سر آن گذشتند، آخرت جاويدان را گرفتند- و جهان فانى را هشتند ... ميان شما تا بهشت يا دوزخ- فاصله اندكى است كه- جز رسيدن مرگ نيست»، [٨٧] و چون پسر آدم بميرد، قيامت او بر پا مى‌شود، و هيچ كس نمى‌تواند مرگ را از او دور كند.

لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ «كه براى آن جز خدا گشاينده‌اى نيست.» ولى گاه آدمى چنان مى‌پندارد يا آرزومند است كه از بتانى كه او شريك خدا قرار داده است، كارى برمى‌آيد، ولى هرگز چنين نيست و تنها خدا قادر بر آن است كه او را به خير برساند و شر را از او دور كند، و در آن هنگام كه عذاب نزديك و نشانه آن آشكار مى‌شود، پناهگاهى جز او وجود ندارد، فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ* وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ‌ «پس به سوى خدا بگريزيد كه من آشكارا بيم دهنده شما از اويم* و همراه خدا معبود ديگرى قرار مدهيد كه من آشكارا شما را از آن بر حذر مى‌دارم». [٨٨] [٥٩- ٦١] و اين سخن گونه‌اى از وهم و پندار نيست، بلكه حقى يقينى است كه آدمى بايد آن را تصديق كند و خود را براى ملاقات آن آماده سازد إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ* وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ‌ «و آن سخنى قاطع و جدا كننده است* و ياوه و شوخى نيست». [٨٩] أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ‌ «پس آيا از اين سخن تعجب مى‌كنيد.» آنان مستعد و آماده براى ساعت نبودند بَلْ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ فَقالَ/ ١٩٩ الْكافِرُونَ هذا شَيْ‌ءٌ عَجِيبٌ* أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً ذلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ «بلكه از اين دچار شگفتى شدند كه بيم دهنده‌اى از ايشان آمده است، پس كافران گفتند كه اين چيزى عجيب است كه پس از مردن و خاك شدن (به زندگى) بازگرديم كه اين‌