تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٨٣

متعالند إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً «خدا چنان مى‌خواهد كه پليدى را از شما اهل خانه دور كند و شما را پاك سازد به پاك ساختنى»، [١٥٧] از دقت در تعبير است كه خداى تعالى نگفت طاهرين بلكه گفت «المطهرين» كه تأكيدى بر تأويل اين آيه بر اهل خانواده عصمت (عليهم السلام) است كه خدا پاك و پاكيزه‌شان ساخته است، و به همين سبب امير المؤمنين عليه السلام گفت: «پس قرآنى را كه در نزد من است كسى مس نمى‌كند مگر مطهران و اوصياء از فرزندان من»، [١٥٨] و شايد مراد از قرآنى كه در نزد او است تفسير و تأويل آن و احاديث نبوى درباره آن بوده باشد.

و امام صادق (عليه السّلام) گفت: «قرآن براى كسانى كه مى‌دانند نه براى جزايشان، و براى گروهى كه آن را چنان كه شايسته است مى‌خوانند، و آنان كسانى هستند كه به آن ايمان دارند و آن را مى‌شناسند، و اما بر غير ايشان سخت دشوار است و از آنچه قلبهاشان بر آن است دور، و به همين جهت رسول اللَّه (صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم) گفت: «هيچ چيز از قلبهاى مردان دورتر از تفسير قرآن نيست، و در اين باره همه مردمان حيران‌اند جز كسانى كه خدا چنين نخواهد ... تا آنجا كه به سؤال كننده گفت ... و از تلاوت قرآن به رأى خود پرهيز كن، چه مردمان در دانستن قرآن آن اشتراكى را كه در ديگر امور دارند ندارند، و تواناى بر آن و تأويل آن جز از مرز و درى كه خدا براى آن قرار داده است نيستند، پس اين مطلب را خوب فهم كن، اگر خدا بخواهد، و آن را از جاى خود طلب كن كه ان شاء اللَّه آن را خواهى يافت». [١٥٩] [٨٠- ٨٢] و دست غير مطهران از مس كردن قرآن بدان جهت كوتاه است كه آن كلام خداى پروردگار جهانيان است.