تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٢ - شرح آيات

خدا وجود دارد كه از آسمان و زمين به شما روزى برساند؟ معبودى جز خدا وجود ندارد، پس از حق و راستى چگونه رويگردان مى‌شويد.» [٥٠] در حديثى به جا مانده از امام صادق عليه السلام آمده است: «خداى عزّ و جلّ بندگان را نيافريد مگر براى آن كه او را بشناسند، و چون شناختند به عبادت و بندگى او بپردازند، و چون بنده او شدند با اين عبادت از عبادت جز او بى نياز شوند»، پس مردى گفت: يا ابن رسول اللَّه! پدر و مادرم فداى تو باد، پس معرفت خدا چيست؟ و او گفت: «معرفت اهل هر زمان امام ايشان است كه بر آنان فرمانبردارى از او واجب است». [٥١] بنا بر اين حديث آزاد شدن انسان از پرستش جز خدا هدف اعلاى آفرينش است، و بدين گونه توحيد و يكتا پرستى محور اساسى هر يك از سوره‌هاى قرآن و آيات آن است.

ثانيا: عبادت خدا جز با شناخت او صورت اتمام نمى‌پذيرد، و معرفت او جز با عبادت و بندگى او ميسر نمى‌شود، بدان سبب كه در معرفت او نزديك شدن به او و به رضاى او وجود دارد، و به همين سبب است كه معرفت خدايا معرفت آيات او، بنا بر آنچه از نص قرآن گذشت، هدفى از هدفهاى خلق است و آن را در اين آيه نيز ملاحظه مى‌كنيم اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً «خدا است آن كه هفت آسمان را آفريد و از زمين همانند آنها، و فرود مى‌آيد فرمان ميان آنها تا بدانيد كه خدا بر هر چيز توانا است، و علم او همه چيز را فرا گرفته است.» [٥٢]/ ٧٣ ولى چگونه مى‌توان به كمال معرفت و شناخت خدا رسيد، بى آن كه شخص به او تسليم شود، و از او فرمانبردارى كند، و به بندگى و عبادت او بپردازد،