تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٩ - شرح آيات

خويش را از خير يا شر و بهشت يا دوزخ دريافت مى‌كنند. و سيّد قطب در تفسير خود (فى ظلال القرآن) گفته است كه: (اين نصّ قرآنى آسان اشاره به حقيقتى بزرگ و هولناك و فراگير مى‌كند كه مصداق آن همه وجود و هستى است، حقيقتى است كه قلب آن را يكى دريافت مى‌كند، و مواجه با وجود است و با آن همكارى دارد، و از آن دريافت مى‌كند، و چنان احساس مى‌كند كه آفريده‌اى با نظم و نسق دقيق است، و هر چيز در آن به اندازه‌اى است كه به اين تناسق و هماهنگى مطلق تحقق مى‌بخشد، كه سايه آن يكپارچه در قلب منعكس مى‌شود، و با اين وجود مواجهه پيدا مى‌كند)، و مثالهايى براى حكمت الاهى در آفرينش مى‌زند و به نقل از كتاب «خدا و علم نوين» تأليف استاد عبد الرزّاق نوفل چنين مى‌گويد: (كه از پرندگان شكارى خوراك آنها فراهم مى‌شود شماره چندان زياد ندارد، بدان جهت كه كم تخم مى‌گذارند و كم جوجه پيدا مى‌كنند، و علاوه بر اين در جاهاى خاصّى زندگى مى‌كنند كه محدود است، و با وجود اين عمر طولانى دارند، و اگر با اين عمر دراز جوجه فراوان هم مى‌آوردند و مى‌توانستند در همه جا زندگى كنند، نسل مرغان كوچك از زمين با وجود زيادى شماره آنها و شماره جوجه‌هاشان از روى زمين برمى‌افتاد، يا از شماره اعداد بزرگ آنها كه به نوبه خود براى اين پرندگان شكارى و جز ايشان از افراد انسان لازم است كاسته مى‌شد.

/ ٢٦٥