الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب چهارم مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٠ - امورى كه باعث فرق بين اسم فاعل و صفت مشبهه مىباشند

و اسم فاعلى كه از فعل لازم گرفته شده مثل: قائم (ايستاده) و مستكبر (طلب‌كننده كبر و نخوت).

ولى صفت مشبهه فقط از فعل لازم ساخته مى‌شود مانند: حسن (نيكو) و جميل (زيبا).

شرح‌

قوله: انّه يصاغ من المتعدّى: ضمير در « انّه » به اسم فاعل راجع است و كلمه « يصاغ » يعنى ساخته مى‌شود.

قوله: و هى لا تصاغ الّا من القاصر: ضمير « هى » به صفت مشبهه عود كرده و مقصود از كلمه « قاصر » لازم مى‌باشد.

متن:

الثّانى‌

انّه يكون للازمنة الثّلاثة، و هى لا تكون الّا للحاضر، اى الماضى المتّصل بالزّمن الحاضر.

ترجمه:

امر دوّم‌

اسم فاعل براى هر سه زمان مى‌باشد در حاليكه صفت مشبهه صرفا براى زمان حاضر يعنى زمانى كه متّصل است به زمان حاضر بوده و بمعناى آندو زمان ديگر نيست.

شرح‌

قوله: انّه يكون للازمنة الثّلاثة: ضمير در « انّه » به اسم فاعل راجع است.

مؤلّف گويد:

مقصود از اينكه مى‌گويند اسم فاعل براى هر سه زمان مى‌باشد اينستكه براى آنها صلاحيّت دارد و بعبارت ديگر شأنيّت اين را دارد كه در هر سه زمان‌