الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب چهارم مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٢٨ - مقاله زمخشرى

قوله: اكتسب منه البناء: ضمير در « اكتسب » به مقاله و در « منه » به مبنى عود مى‌كند.

قوله: فهو مفتوح: ضمير « هو » به مقاله راجع است.

قوله: و محلّه الرّفع: ضمير در « محلّه » به مقاله برمى‌گردد.

قوله: و قد روى بالرّفع: ضمير نائب فاعلى در « روى » به مقاله راجع است.

قوله: و لو صحّ لصحّ البناء: ضمير در « صحّ » به بناء مقاله عود مى‌كند.

قوله: منع البناء فى مثل: يعنى فى كلمة « مثل » .

قوله: مع ابهامها: يعنى ابهام كلمة مثل.

قوله: لكونها تثنّى و تجمع: ضمائر مؤنّث به كلمه مثل راجع مى‌باشند.

قوله: فما ظنّك بهذا: مشار اليه « هذا » مقاله مى‌باشد.

قوله: و انّما هو منصوب: ضمير « هو » به مقاله برمى‌گردد.

قوله: على اسقاط الباء: يعنى منصوب بنزع خافض مى‌باشد.

قوله: او على المصدريّة: يعنى مفعول مطلق مى‌باشد.

قوله: لو سئل السّائل عنه: ضمير در « عنه » به اشكال راجع است.

قوله: و هو اضافة مقالة الخ: ضمير « هو » به اشكال برمى‌گردد.

قوله: فانّه فى التّقدير الخ: ضمير در « فانّه » به « مقالة الى ان قد قلت» برمى‌گردد.

قوله: او خبر لمحذوف: و تقدير كلام هى ان قد قلت مى‌باشد.

قوله: باثبات التّنوين و نقل حركة الهمزة: يعنى فتحه همزه را به تنوين داده و بدين ترتيب تنوين بصورت نصب قرائت مى‌شود.

قوله: فانشده النّاس بتحقيقها: مقصود از تحقيق همزه، اثبات آن مى‌باشد.

قوله: او لاخرى محذوفة: يعنى للمتنى الاخرى محذوفة.