الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب چهارم مغنی
(١)
مقدمه
٣ ص
(٢)
تشخيص مبتداء از خبر
٥ ص
(٣)
شاهد براى ابتدائيت نكره
١٢ ص
(٤)
شاهد براى خبريت نكره
١٣ ص
(٥)
ملاك و مناط امتياز اسم از خبر
١٨ ص
(٦)
مناط امتياز فاعل از مفعول
٢٧ ص
(٧)
فروع ادبى
٣٠ ص
(٨)
مناط افتراق عطف بيان و بدل
٣٥ ص
(٩)
اشكال و ايرادات مصنف بر دليل ابن طراوه
٤٦ ص
(١٠)
امورى كه باعث فرق بين اسم فاعل و صفت مشبهه مىباشند
٥٩ ص
(١١)
امور فارق بين حال و تمييز و مشتركات بين آندو
٧٧ ص
(١٢)
اقسام الحال
٩٦ ص
(١٣)
اشكال مصنف بقول ادباء
١٠٧ ص
(١٤)
اعراب اسماء الشرط و الاستفهام و نحوها
١١٣ ص
(١٥)
شرح اعراب اسماء شرط و اسماء استفهام و امثال اينها
١١٣ ص
(١٦)
امورى كه موجب جواز نكره آوردن مبتدا مىباشند
١٢١ ص
(١٧)
اقسام عطف
١٥٥ ص
(١٨)
قسم اول عطف بر لفظ
١٥٥ ص
(١٩)
شرط عطف بر لفظ
١٥٦ ص
(٢٠)
قسم دوم عطف بر محل
١٥٨ ص
(٢١)
شرائط عطف بر محل
١٥٨ ص
(٢٢)
رأى اهل بصره
١٦٣ ص
(٢٣)
رأى اهل كوفه
١٦٤ ص
(٢٤)
نظريه فراء
١٦٤ ص
(٢٥)
رأى كسائى
١٦٥ ص
(٢٦)
مقاله زمخشرى
١٧٢ ص
(٢٧)
مقاله ابو حيان و گفتار مصنف
١٧٤ ص
(٢٨)
قسم سوم عطف بر توهم
١٧٧ ص
(٢٩)
شرط عطف بر توهم
١٧٧ ص
(٣٠)
وقوع عطف بر توهم در مجزوم
١٧٩ ص
(٣١)
گفتار مصنف در رد فارسى و سيرافى
١٨٠ ص
(٣٢)
وقوع عطف بر توهم در مرفوع
١٨٦ ص
(٣٣)
وقوع عطف بر توهم در اسم منصوب
١٨٩ ص
(٣٤)
وقوع عطف بر توهم در فعل منصوب
١٩٢ ص
(٣٥)
وقوع عطف بر توهم در مركبات
١٩٤ ص
(٣٦)
اشكال مصنف در جواز قطع در مثال سابق
١٩٩ ص
(٣٧)
وجه ديگر براى استيناف جمله دوم
٢٠٢ ص
(٣٨)
توجيه مشهور براى قرائت رفع
٢٠٣ ص
(٣٩)
گمان ابن مالك در قرائت رفع
٢٠٣ ص
(٤٠)
توجيه ديگر براى مستأنفه بودن يعتذرون
٢٠٤ ص
(٤١)
تصحيح مستأنفه بودن جمله دوم از طريق ديگر
٢٠٧ ص
(٤٢)
كلام ابن عصفور در رد مقاله اعلم
٢٠٨ ص
(٤٣)
كلام ابن ضايع در رد مقاله ابن عصفور
٢٠٨ ص
(٤٤)
گفتار مصنف در تضعيف كلام اعلم
٢٠٩ ص
(٤٥)
مقاله بدر الدين بن مالك
٢١١ ص
(٤٦)
انتقاد مصنف به كلام ابن مالك
٢١١ ص
(٤٧)
عطف خبر بر انشاء و عطف انشاء بر خبر
٢١٣ ص
(٤٨)
مقاله ابو حيان و ذكر تأييد براى گفتار او
٢١٤ ص
(٤٩)
مقاله مصنف و جواب زمخشرى از آيه در سوره بقره
٢١٧ ص
(٥٠)
جواب زمخشرى از آيه شريفه در سوره صف
٢٢٠ ص
(٥١)
مقاله سكاكى
٢٢٥ ص
(٥٢)
مقاله برخى ديگر از ادباء
٢٢٦ ص
(٥٣)
انتقاد مصنف به صفار و جماعت
٢٢٨ ص
(٥٤)
عطف جمله اسميه بر فعليه و عكس آن
٢٣٠ ص
(٥٥)
مبحث عطف بر دو معمول دو عامل مختلف
٢٣٧ ص
(٥٦)
مقاله زمخشرى
٢٤٨ ص
(٥٧)
مقاله ابن حاجب در ذيل كلام زمخشرى
٢٤٩ ص
(٥٨)
كلام ابن خباز نحوى
٢٥١ ص
(٥٩)
جاهائى كه ضمير بر متأخر لفظى و رتبى عود مىكند
٢٥٢ ص
(٦٠)
مخالف بودن ضمير شأن و قصه با قاعده و وجوه آن
٢٦٠ ص
(٦١)
مقاله زمخشرى
٢٧٦ ص
(٦٢)
كلام ابو حيان و تضعيف مصنف نسبت بآن
٢٧٧ ص
(٦٣)
سهو ابن مالك و نقل كلام غريب از ابو حيان
٢٧٩ ص
(٦٤)
شرح خصوصيات ضمير فصل و عماد
٢٨٧ ص
(٦٥)
مسئله اول بيان شروط ضمير فصل
٢٨٧ ص
(٦٦)
مسئله دوم در بيان فائده ضمير فصل
٣٠١ ص
(٦٧)
مسئله سوم در بيان محل ضمير فصل
٣٠٣ ص
(٦٨)
مسئله چهارم در بيان وجوه محتمله
٣٠٥ ص
(٦٩)
بيان رابط در جملهاى كه خبر است
٣١٠ ص
(٧٠)
رأى ابن الحاج
٣٢٢ ص
(٧١)
تضعيف رأى ابن الحاج
٣٢٣ ص
(٧٢)
امورى كه محتاج به ربط هستند
٣٣٦ ص
(٧٣)
رأى ادباء در صورت حذف ضمير مجرورى
٣٤٠ ص
(٧٤)
امورى كه اسم بواسطه اضافه آنها را كسب مىكند
٣٨٧ ص
(٧٥)
اشكال مصنف به كلام ابن مالك
٣٩١ ص
(٧٦)
مقاله زمخشرى
٣٩١ ص
(٧٧)
امورى كه در فعل علامت لازم بودن آنست
٤٢٩ ص
(٧٨)
اعتراض مصنف بر ابن عصفور
٤٤٤ ص
(٧٩)
امورى كه فعل لازم را با آنها متعدى مىكنند
٤٤٦ ص
(٨٠)
كلام زمخشرى و گمان او
٤٥٤ ص
(٨١)
اشكال بر زمخشرى
٤٥٦ ص
(٨٢)
امتياز تضمين از ديگر انحاء تعديه
٤٥٩ ص
(٨٣)
ذكر شاهد براى احتمال تقدير«فى» و«عن»
٤٦٦ ص
(٨٤)
ذكر شاهد براى مدعى جر
٤٦٨ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص

الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب چهارم مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٣٣ - تضعيف رأى ابن الحاج

و از همين قبيل است خبرى كه براى ضمير شأن و قصّه مى‌آورند مانند: قل هو اللّه احد ( مثال است براى ضمير شأن) شاهد در « اللّه احد» است كه از نظر معنا همان « هو » مى‌باشد لذا در آن رابطى وجود ندارد.

و نيز مانند:

فاذا هى شاخصة ابصار الّذين كفروا ( مثال است براى ضمير قصّه) شاهد در «شاخصةابصار الّذين‌ الخ» بوده كه از نظر معنا همان « هى » مى‌باشد فلذا در آن رابطى نيست.

شرح‌

قوله: قل هو اللّه احد: آيه (١) از سوره توحيد.

قوله: فاذا هى شاخصة الخ: آيه (٩٧) از سوره انبياء.

متن:

تنبيه‌

الرّابط فى قوله تعالى‌ «والّذين يتوفّون منكم و يذرون ازواجا يتربّصن» اما النّون على ان الاصل و ازواج الّذين، و امّا كلمة هم مخفوضة محذوفة هى و ما اضيف اليه على التّدريج، و تقديرهما اما مثل يتربّصن، اى ازواجهم يتربّصن، و هو قول الاخفش، و اما بعده، اى يتربّصن بعدهم، و هو قول الفرّاء، و قال الكسائى: و تبعه ابن مالك: الاصل يتربّصن ازواجهم، ثمّ جيى‌ء بالضّمير مكان الازواج لتقدّم ذكرهن فامتنع ذكر الضّمير، لان النّون لا تضاف لكونها ضميرا، و حصل الرّبط بالضّمير القائم مقام الظّاهر المضاف للضّمير.

ترجمه:

تنبيه‌

در فرموده حقتعالى: و الّذين يتوفّون منكم و يذرون ازواجا يتربّصن‌ ( كسانيكه از شما فوت كرده و همسرهايشان را وا مى‌گذارند مى‌بايد همسران عدّه نگه دارند).