الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب چهارم مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٤٥ - اعتراض مصنف بر ابن عصفور

مى‌كند.

قوله: فاجازها: ضمير فاعلى به يونس و ضمير مفعولى به يتعاهد برمى‌گردد.

قوله: فجمع بينهما: ضمير فاعلى به حكم بن قنبر راجع بوده و ضمير در « بينهما » به ابا زيد و يونس راجع است.

قوله: كم من علم الخ: اين عبارت در مقام مدح ابو زيد است.

قوله: انّه قال فى قول ابى ذويب: ضمير در « انّه » و « قال » به ابن السّيّد عود مى‌كند.

قوله: ثمّ ردّ عليه: ضمير در « ردّ » به ابن عصفور و در « عليه » به ابن السّيّد راجع است.

قوله: بانّه انكان قبل دخول التّاء: ضمير در « انّه » به تفاعل راجع است.

قوله: فانّه يبقى بعد دخولها متعديّا الخ: ضمير در « فانّه » به تفاعل و در « دخولها » به تاء برمى‌گردد.

قوله: و ان كان متعدّيا الى واحد: ضمير در « كان » به تفاعل برمى‌گردد.

قوله: فانّه يصير قاصرا: ضمير در « فانّه » به تفاعل برمى‌گردد.

قوله: و لم يذكر انّ تفاعل الخ: ضمير در « لم يذكر» به ابن السّيّد برمى‌گردد.

قوله: و لا معنى لذلك: يعنى و لا معنى لهذا الاختصاص.