الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب چهارم مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٣٢ - تضعيف رأى ابن الحاج
و امّا من خاف مقام ربّه و نهى النّفس عن الهوى فانّ الجنّة هى المأوى ( و امّا آنكه از پروردگارشان خائف بوده و نفس خود را از متابعت هوى بازداشتند پس بهشت جايگاهشان مىباشد).
شاهد در « المأوى » است كه در اصل « مأواه » بوده سپس ضمير حذف شد و الف و لام بجاى آن بر سر « مأوى » آورده شد.
ولى كسانيكه الف و لام عوض از ضمير را قبول ندارند مىگويند تقدير آيه هى المأوى له بوده است سپس جارّ و مجرور كه « له » باشد حذف گرديده.
شرح
قوله: و امّا من خاف مقام ربّه الخ: آات (٤٠) و (٤١) از سوره نازعات.
متن:
العاشر
كون الجملة نفس المبتداء فى المعنى، نحو « هجّيرى ابى بكر لا اله الّا اللّه» و من هذا اخبار ضمير الشّأن و القصّة، نحو «قلهو اللّه احد» و نحو «فاذاهى شاخصة ابصار الّذين كفروا».
ترجمه:
رابط دهم
رابط دهم عبارتست از اينكه جمله خبر از نظر معنى همان مبتداء باشد مانند:
هجّيرى ابى بكر لا اله الّا اللّه (عادت ابو بكر در سفر گفتن لا اله الّا اللّه) بود.
كلمه « هجّيرى » بكسر هاء و تشديد جيم و فتح راء يعنى عادت و دأب و ذكر لفظى، بنابراين مقصود اينستكه ذكر لفظى ابو بكر در سفر كلمه لا اله الّا اللّه بوده است پس « هجّيرى » همان لا اله الّا اللّه است لذا در خبر رابطى وجود ندارد.