إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٤٠ - امر دهم در صحيح و اعم
العاشر: أنّه وقع الخلاف في أنّ ألفاظ العبادات، أسام لخصوص الصّحيحة أو للاعمّ [الاعم] منها؟
و قبل الخوض في ذكر أدلّة القولين، يذكر أمور: (١)
مذكور، تمسّك مىكنند يا نه، براى عدم جواز تمسّك به اصل مذكور كافى است خلاصه اينكه بايد يقين كنيد كه عقلاء در چنين مواردى به اصالت عدم نقل تمسّك مىكنند تا شما هم بتوانيد به آن استدلال نمائيد.
خلاصه: تمسّك به اصالت عدم نقل و همچنين استناد به اصالت تأخّر استعمال هم غير قابل قبول بود و در فرض مسئله با توجّه به ثبوت حقيقت شرعيه نتوانستيم خطاب «صلّ عند روية الهلال» و امثال آن را به معناى شرعى يا لغوى حمل كنيم.
امر دهم در صحيح و اعم
(١)- يكى از مباحث مهم و مفصّل علم اصول، اين است كه:
آيا الفاظ عبادات، اسامى براى عبادات صحيح است مثلا لفظ صلات فقط اسم براى نماز صحيح است- كه از نظر شرعى محكوم به صحّت باشد- يا اينكه اگر در مورد فاسد هم استعمال شوند باز داخل در مسمّا هستند؟
آيا مسمّاى به اين اسامى فقط خصوص عبادات صحيح هست يا اينكه عبادات فاسد هم مسمّا براى آن اسامى مىباشند؟
به عبارت ديگر، بين اعلام اختلافى هست كه آيا الفاظ عبادات مانند صلات،