إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٠٢ - اخبار

بمكان من الإمكان(١).

شما- مستدل- كه مى‌گوئيد نذر به ترك صلات فاسد متعلّق شده، پس بگوئيد مخالفت با نذر هم تحقّق پيدا كرده و همچنين ملتزم شويد اتيان به هر نماز باطلى كه در حمّام خوانده شود مخالفت با نذر حاصل مى‌شود درحالى‌كه هيچ‌كس چنين مطلبى را قبول ندارد.

مخالفت با نذر به اين حاصل مى‌شود كه ناذر، نماز صحيح و كامل خود را در حمّام بخواند و الا اتيان نماز فاسد- به نحو مذكور- سبب مخالفت با نذر نمى‌شود.

شبهه‌اى كه اينجا با آن مواجه مى‌شويم اين است كه:

او نمى‌تواند در حمّام، نماز صحيح بخواند- چون اتيان صلات، بعد از نذر در حمّام حرام است- و از طرفى ممكن نيست كه عبادت، صحيح و درعين‌حال، حرام باشد اينجاست كه يك معناى برزخى پيدا مى‌شود كه بگوئيم:

نذر او به ترك نماز صحيح با قطع نظر از نذر، متعلّق شده يعنى نذر او به اين كيفيّت بوده كه من نماز صحيح در حمّام نخوانم، امّا كدام نماز صحيح، نه صحيح من جميع الجهات و نه صحيحى كه به قول مصنّف، الآن و بالفعل مطلوبيّت داشته باشد بلكه نماز صحيحى كه تمام شرائط را دارا باشد فقط اگر خللى در آن هست از ناحيه نذر باشد زيرا اگر بگوئيم نذر به ترك صلات فاسد، متعلّق شده بايد هر نماز باطلى كه در آن مكان مكروه خوانده شود، سبب مخالفت با نذر گردد درحالى‌كه كسى ملتزم به آن نمى‌شود.

اگر بگوئيد نمى‌توانيم چنين صلات صحيحى تصوّر كنيم بلكه او نذر كرده است كه نماز صحيح- يعنى صحيح مطلق- در حمّام نخواند نه صحيح با قطع نظر از نذر، در اين‌