إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٨٢ - صحت سلب

ثانيها: صحّة السّلب عن الفاسد، بسبب الإخلال ببعض أجزائه، أو شرائطه بالمداقّة، و إن صحّ الإطلاق عليه بالعناية (١)

ثالثها: الأخبار الظّاهرة في إثبات بعض الخواصّ و الآثار للمسمّيات مثل‌

٢- صحّت سلب‌

(١)- صحّت سلب، علامت مجاز است. در محلّ بحث اگر بخواهيم با دقّت، نظر كنيم و قضيّه سالبه تشكيل دهيم و بگوئيم «صلاة الحائض مثلا ليست بصلاة» يا «الصّلاة الفاسدة ليست بصلاة» مى‌بينيم طبق همان معناى ارتكازى كه از نماز در ذهن ما هست، قضيّه مذكور، صحيح است اگرچه بسيارى از اوقات، كلمه صلات در نماز فاسد استعمال شده مع ذلك اگر بخواهيم با دقّت به آن نظر كنيم بايد بگوئيم استعمال مزبور، مجازى و بالعناية است پس نتيجه مى‌گيريم كه صحّت سلب براى نماز فاسد، اثبات عنوان مجازيّت مى‌كند و در نتيجه، خصوص نماز صحيح در موضوع له باقى مى‌ماند.

تذكّر: تبادر و صحّت سلب از علاماتى نيست كه انسان بتواند برهان براى آنها اقامه كند- اعمّى هم اتّفاقا به آن دو تمسّك نموده- بلكه از مسائل وجدانى است و بايد ملاحظه كرد كه طرفينى كه ادّعاى تبادر كرده‌اند، وجدانا حق با كدامشان هست آيا حق با صحيحى است يا با اعمّى.