منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٥٦ - توضيح تفسير مفردات دعا

آن ملاحظه شده، از آن جمله دعاى وقت استنجاء در بعض نسخ بر اين وجه ديده شده كه:

اللّهمّ حصّن فرجى، و استر عورتى، و حرّمهما على النّار

به ضمير تثنيه كه راجع باشد به فرج و عورت بنا بر تعدّد ايشان به اعتبار لفظ و مغايرتى كه از رهگذر عموم و خصوص دارند چنانچه از پيش رفت، يا به اين اعتبار كه يكى محصن است و يكى مستور. و اگر كلمه عورتىّ- بفتح تا و تشديد ياء- خوانده شود تثنيه بودن ضمير مذكور به توجيه احتياج نخواهد داشت چنانچه ظاهر است.

و در بعض نسخ در دعاى مضمضه:

اللّهمّ انطق لسانى بذكراك، و اجعلنى ممّن ترضى عنه‌

، واقع است.

يعنى «بار خدايا گويا دار زبان مرا به ذكر خود، و بگردان مرا از جمله جمعى كه رضاى تو از ايشان حاصل است».

و در بعضى در دعاى استنشاق بجاى‌

اللّهمّ لا تحرّم علىّ ريح الجنّة

، اللّهمّ لا تحرّمنى طيّبات الجنان‌

مذكور گرديده.

يعنى «بار خدايا محروم مگردان مرا از نعمتهاى بهشت عنبر سرشت».

و در آخر دعاى مذكور بجاى «طيبها»، «ريحانها»، و معنى يكى است.

و در بعض نسخ در دعاى شستن رو بعد از «تسودّ» و «تبيضّ» كلمه «فيه» زياده شده، و در معنى تفاوتى نيست. و در بعضى در دعاى شستن دست راست بدل «بيسارى»، «بشمالى» واقع است. و در دعاى شستن دست چپ بدل «مقطّعات النّيران» «مقطّعات النّار». و در دعاى مسح رجلين بدل «ثبّتنى»، «ثبّت قدمىّ»، و در معنى از اختلافات مذكور تفاوتى نيست. و ما اين حديث را بر وجهى كه ياد كرده شد از «تهذيب» حديث نقل كرده‌ايم از نسخه‌اى كه به خط والد عالى مقدار- قدّس سره- نزد ما بوده و خود، من اوّله الى آخره برو گذرانيده‌ايم، و او نيز از