منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٩٧ - قنوت نماز وتر

و تا يك سال به آن مواظبت نمايد مى‌نويسد خداى تعالى او را نزد خود از جمله مستغفرين بالأسحار، و واجب مى‌گرداند بر خود مغفرت او را»- و اللَّه الموفّق و المعين».

و سنّت است كه به واسطه چهل شخص يا بيشتر از برادران مؤمن دعا كنى به اين طريق كه:

اللّهمّ اغفر لفلان و فلان‌

، و اسم ايشان را ذكر كنى تا آخر.

و بعد از آن هفتاد مرتبه بگوئى:

استغفر اللَّه ربّى و اتوب اليه‌

. و سزاوار آنست كه استغفار را به انگشتان دست راست خود بشمارى، و دست چپ را برداشته به جانب آسمان گشاده دارى، چه روايت كرده است آن را رئيس المحدثين در كتاب «من لا يحضره الفقيه» به سند صحيح. و اگر استغفار را به صد مرتبه رسانى افضل و بهتر است، و ثواب آن بيشتر.

و بعد از آن هفت نوبت بگوى:

استغفر اللَّه الّذى لا اله الّا هو الحى القيّوم، لجميع ظلمى و جرمى و اسرافى على نفسى، و اتوب اليه.

[از خداوندى كه معبودى جز او نيست و زنده و پاينده است نسبت به تمامى ستمها و جرم و زياده روى بر نفسم آمرزش مى‌طلبم و به سويش بازمى‌گردم‌].

و بعد از آن بگوى:

ربّ أسأت و ظلمت نفسى، و بئس ما صنعت، و هذه يداى يا ربّ جزاء بما كسبت، و هذه رقبتى خاضعة لما اتيت، و ها انا ذا بين يديك، فخذ لنفسك من نفسى الرّضا حتّى ترضى، لك العتبى لا اعود.

[پروردگارا بد كردم و به خود ستم نمودم و آنچه كرده‌ام زشت بوده، پروردگارا اين دو دستم به سزاى آنچه كرده‌ام، و اين گردنم خاضع و ذليل نسبت به آنچه بعمل آورده‌ام، و هان اين من در پيشگاه تو، پس آنچه موجب خرسندى توست از من بستان تا راضى شوى. تو را سزد كه مرا كيفر دهى، من ديگر