منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤٢٢ - توضيح تفسير مفردات دعاهاى مذكور

[خداوندا بر محمد و آل او درود فرست آنگاه كه نيكان ياد شوند، و بر محمد و آل او درود فرست تا شب و روز در گردش است، درودى كه پشتوانه‌اش قطع نگردد و تعدادش به شمار نيايد، درودى كه فضا را پر كند و زمين و آسمان را سرشار سازد. و درود خدا بر او و خاندانش تا راضى شود، و درود خدا بر او و خاندانش پس از رضايتش، درودى كه آن را حد و نهايتى نباشد اى مهربانترين مهربانان‌].

توضيح: [تفسير مفردات دعاهاى مذكور]

«السّلطان»

چنانچه در ذيل تعقيب صبح از پيش رفت مصدرست مثل غفران به معنى تسلّط.

«و خوالى الاعوام»

به خاء نقطه‌دار، به معنى ماضى است كه عبارت از زمان گذشته باشد، يعنى سالهاى گذشته. و اين اضافه صفت است به موصوف.

«استعلى ملكك»

استفعال در اينجا به معنى فعل است به معنى علوّ، اى علا ملكك.

«و تفسّخت دونك النّعوت»

تفسّخت- به فا و سين بى‌نقطه و خاء نقطه‌دار- به معنى تقطّعت و بطلت است، زيرا كه تو فوق نعت ناعتينى، يعنى: كبرياء تو بالاتر از آنست كه طاير انديشه ناعتين به بال خيال بر مصاعد آن تصاعد تواند نمود، و ساير تفكّر واصفين به قدم تصور بر مراقى آن ترقّى تواند كرد. و نعم ما قيل:

«خرجت من يدى اسباب الوصلات»

- به صاد بى‌نقطه- جمع وصلت- به ضمّ واو- است و آن چيزى است كه به سبب آن به مطلوب مى‌توان رسيد.

و مراد آنكه: بدرستى كه بيرون شده است از دست من اسبابى كه به سبب آن به‌