منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤٢١ - فصل ششم در دعاى امام سجاد(ع) كه بعد از نافله شب مىخواندهاند

و از آتشى كه نورش ظلمت است، و آسانش دردناك و دورش نزديك، و از آتشى كه پاره‌اى پاره ديگرش بخورد و پاره‌اى بر پاره ديگر يورش برد، و از آتشى كه استخوانها را خاكستر كند، و به كام اهلش آب جوشان ريزد، و از آتشى كه بر آن كس كه بدو زارى كند شفقت نورزد، و بر آن كس كه ازو مهر جويد رحم نياورد، و قادر بر تخفيف يافتن بر كسى كه در برابرش خاشع گشته و تسليم شود نباشد، با ساكنان خود به سوزانترين چيزى كه در اختيار دارد از عذاب دردناك و وبال شديد برخورد كند. و پناه مى‌آورم به تو از عقربهاى آن كه دهانها باز كرده و از مارهايش كه پيوسته مى‌گزند، و از نوشيدنيش كه دلها و روده‌هاى ساكنان خود را قطعه قطعه ساخته و دلهاشان را از جا مى‌كند، و از تو هدايت به آنچه را كه از اين همه دور سازد و عقب اندازد جويايم‌].

اللّهمّ صلّ على محمّد و آله، و اجرنى منها بفضل رحمتك، و اقلنى عثراتى بحسن اقالتك، و لا تخذلنى يا خير المجيرين انّك تقى الكريهة، و تعطى الحسنة، و تفعل ما تريد، و انت على كلّ شى‌ء قدير.

[خداوندا بر محمد و آل او درود فرست، و مرا از آن آتش به فضل رحمت خويش پناه ده، و با گذشت نيكويت از لغزشهايم در گذر، و مرا خوار و بى‌ياور مساز، اى بهترين پناه دهندگان، كه تو ناخوشايندها را باز مى‌دارى، و نيكى را مى‌بخشى، و هر چه خواهى مى‌كنى، و تو بر هر چيز توانائى‌].

اللّهمّ صلّ على محمّد و آله اذا ذكر الابرار، و صلّ على محمّد و آله ما اختلف اللّيل و النّهار صلاة لا ينقطع مددها، و لا يحصى عددها، صلاة تشحن الهواء، و تملأ الارض و السّماء، ٦ حتّى يرضى، و ٦ بعد الرّضا، صلاة لا حدّ لها و لا منتهى، يا ارحم الرّاحمين.