منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٦ - در آداب ساختن وضوى كامل و طهارت ظاهر

الى يوم الدّين- در حاشيه «جامع عبّاسى» ذكر كرده‌اند كه: اين طريق كه ظرف سر گشاده را بر جانب دست راست بايد گذاشت ميان علما مشهور است و در كتابها مذكور، نهايتش بعضى احاديث صحيحه دلالت دارد بر آنكه ظرف سر گشاده را در پيش رو بايد گذاشت و به دست راست آب از آن برداشته بر عضو ريخت، و اگر ظرف سرگشاده نباشد و نتوان آب از آن برداشت مثل آفتابه و مانند آن، سنّت است كه بر جانب چپ گذاشته شود تا به دست چپ به آن ظرف آب به دست راست ريخته شود و به دست راست بر اعضاى ديگر- و اللَّه أعلم».

و اگر از نهرى يا حوضى مثلا وضو سازى پس بايد كه بنشينى به حيثيّتى كه آن حوض يا نهر بر جانب راست تو باشد، و اگر چنانچه رو به قبله نشستن و حوض بر جانب راست گذاشتن با هم معارضه كنند ظاهر آنست كه ترجيح روى به قبله نشستن راست.

و بگوى در حين نظر كردن به آب:

الحمد للَّه الّذى جعل الماء طهورا، و لم يجعله نجسا.

[ستايش خداوندى راست كه آب را پاك و پاك‌كننده ساخت و آن را نجس و ناپاك قرار نداد].

پس از آن بشوى هر دو دست خود را تا زندها كه عبارت از مفصل كف دستهاست پيش از دست در آوردن در ظرف، يك بار اگر وضو در عقب حدث بول يا حدث خواب باشد نه از حدث باد مثلا، و دو بار اگر وضو بعد از حدث غايط باشد.

مترجم گويد: «و اگر احداث ثلاثه كه خواب و بول و غايط است هر سه جمع شوند دو بار شستن از همه كافى است چنانچه از فقها تصريح به آن واقع شده است، و مصنّف- طاب ثراه- در رساله «اثنا عشريّه طهارتيّة» نيز تصريح به آن كرده است- و اللَّه أعلم».