منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٥ - در آداب ساختن وضوى كامل و طهارت ظاهر
و از امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧ روايت شده است كه آن حضرت فرمودهاند:
في السّواك اثنا عشر خصلة: هو من السّنّة، و مطهرة للفم، و مجلاة للبصر، و يرضى الرّحمن، و يبيّض الاسنان، و يذهب الحفر، و يشدّ اللّثة، و يشهّى الطّعام، و يذهب البلغم، و يزيد في الحفظ، و يضاعف الحسنات، و تفرح به الملائكة.
يعنى: «در مسواك دوازده خصلت است، و آن اينست كه: از سنن مؤكّده است، و پاكيزهكننده دهن، و جلا دهنده چشم، و سبب رضا و خشنودى رحمان، و سفيدكننده دندان، و بر طرفكننده پوستهائى است كه از دندان بر مىخيزد، و قايمكننده بن دندانها، و مشهىّ طعام، و دافع بلغم، و زيادكننده در حفظ، و سبب تضاعف حسنات، و موجب فرح فرشتگان است».
و امثال اين احاديث بسيار در اين باب روايت شده است. و بعضى وجوب آن را از خصايص حضرت رسالت ٦ دانستهاند، مثل نماز شب و چند چيز ديگر كه در محلّ خود مذكور است، و اللَّه أعلم- انتهى».
و سزاوار آنست كه در حالت وضو روى به قبله نشينى اگر چه اكثر علماى ما- قدّس اللَّه أرواحهم- ذكر اين سنّت نكردهاند، و طريق استحباب اين فعل حسن را نپيمودهاند، نهايتش بعضى از علما- قدّس اللَّه أرواحهم- از مستحبّات وضو شمردهاند، و مستند ايشان حديثى است كه روايت شده است از اصحاب عصمت- سلام اللَّه عليهم- كه:
خير المجالس ما استقبل به القبلة
يعنى: «بهترين و خوشترين نشستنها آنست كه قبله در مقابل باشد». پس اگر وضوى تو از ظرف سر گشاده باشد كه ممكن باشد كه به دست از آن آب بردارى بايد آن ظرف را بر جانب دست راست خود بگذارى.
مترجم گويد: «ببايد دانست كه مترجم «اربعين»- أدام اللَّه ظلال افضاله