منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٣ - در آداب ساختن وضوى كامل و طهارت ظاهر

فصل [اول‌]

[در آداب ساختن وضوى كامل و طهارت ظاهر]

پس هر گاه كه در وقت طلوع فجر ثانى با وضو نباشى مبادرت نماى به وضو ساختن تا در حال اذان گفتن صبح با طهارت باشى. و بدرستى كه ذكر خواهيم كرد درين مقام صفت وضوى كامل را، پس مى‌گوئيم: هر گاه كه اراده كنى وضو ساختن را بايد كه اول ابتدا به مسواك كردن كنى و مسواك را بر عرض دندانها بمالى نه بر طول آن، و اگر عوض مسواك انگشت را بر دندان بمالى مجزى است، چنانچه شيخ الطّائفة و امام الشّيعة در كتاب «تهذيب الاحكام» بسند صحيح از امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧ روايت كرده است كه حضرت پيغمبر- عليه صلوات اللَّه الملك الأكبر- فرموده‌اند كه: مسواك كردن به انگشت ابهام و مسبّحه در وقت وضو مثل سواك كردن به مسواك است». يعنى هر دو انگشت را بر دندان ماليدن در وقت وضو ساختن مجزى از مسواك است و قائم مقام آنست.

مترجم گويد: «ببايد دانست كه مراد از سواك، راندن چيزى است بر دندانها خواه به چوب باشد و خواه به انگشت و خواه به لتّه‌[١]، و افضل آن است كه به چوب تر باشد، و افضل از آن آنكه به چوب اراك باشد كه از مكّه مى‌آورند. و مسواك كردن در وقت وضو از سنن‌

[١] لته، بفتح لام و تاى مشدد: تكه پارچه.