[خودم و (دينم) و خانواده‌ام و مالم و فرزندانم و برادرانم و آنچه را كه پروردگارم به من روزى نموده، و تمام كسانى را كه مسئوليتشان با من است به خداى يكتاى بى‌نيازى كه نه زايد و نه زائيده شده است و احدى همسر و همتاى او نيست، و به پروردگارى كه رب فلق است ... و صاحب و پادشاه و معبود مردم است ... پناه دادم‌].

بعد از آن بخوان سوره مباركه فاتحة الكتاب را تا آخر، و آيه كريمه آية الكرسى را تا هُمْ فِيها خالِدُونَ‌[١] و آيه كريمه‌ شَهِدَ اللَّهُ‌ را كه مشهور به آية الشّهادة است، [شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ* إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِآياتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ‌][٢].

[خداوند در حالى كه بر پا دارنده قسط است و ملائكه و صاحبان دانش شهادت مى‌دهند كه معبودى جز او نيست، نيست معبودى جز خداوند عزيز حكيم. به درستى كه دين نزد خداوند ديانت اسلام است، و اهل كتاب (در تبعيت از حق) اختلاف و تفرقه نكردند مگر بعد از آنكه علم (به ديانت حق) به آنها داده شده بود و اين اختلاف بجهت ظلم و تجاوزى بود بين آنان؛ و هر كس كه به آيات و نشانه‌هاى خداوند كافر شود پس بدرستى كه خداوند سريع الحساب است‌].

و آية الملك، [قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ، تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ، وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ، وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ، وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ، بِيَدِكَ الْخَيْرُ، إِنَّكَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ* تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ، وَ تُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ، وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ، وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ، وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ‌].[٣]

[١] سوره بقره: ٢- آيه ٢٥٥ تا ٢٥٧.

[٢] سوره آل عمران: ٣- آيه ١٨ و ١٩.

[٣] سوره آل عمران: ٣- آيه ٢٦ و ٢٧.