منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ١٠٧ - در فضيلت تسبيح حضرت زهرا

گناهان او آمرزيده شود[١]».

و نيز روايت كرده‌اند از آن حضرت- صلوات اللَّه و سلامه عليه- كه فرموده‌اند:

انّا نأمر صبياننا بتسبيح فاطمة ٣ كما نأمرهم بالصّلاة، فالزمه فانّه لم يلزمه عبد فشقى.

يعنى «بدرستى كه ما امر مى‌كنيم فرزندان خود را به گفتن تسبيح فاطمه زهرا ٣ چنان كه امر مى‌كنيم ايشان را به گزاردن نماز، پس بايد كه آن را ملازم باشى- كنايه از آنكه تسبيح گفتن را بر خود لازم سازى و آن را دانسته وانگذارى و همواره به آن قيام نمائى- پس بدرستى كه هر بنده كه آن را بر خود لازم نسازد و به آن قيام ننمايد هر آينه بدبخت و بى‌سعادت باشد[٢]».

و نيز از آن حضرت- عليه الصّلاة و السّلام- روايت شده كه فرموده‌اند:

تسبيح فاطمة الزّهراء ٣ في كلّ يوم دبر كلّ صلاة احبّ الىّ من صلاة الف ركعة في كلّ يوم.

يعنى «تسبيح فاطمه زهرا ٣ در هر شبانه روزى بعد از هر نمازى دوستتر است نزد من از هزار ركعت نماز كه گزارده شود در هر روز».

و از حضرت امام الباطن و الظّاهر امام محمّد باقر ٧ منقولست كه:

ما من عبد عبد اللَّه بشى‌ء من التّمجيد افضل من تسبيح فاطمة الزّهراء ٣ و لو كان شى‌ء افضل منه لنحله رسول اللَّه ٦ فاطمة ٣.

خلاصه مضمون بلاغت مشحون كلام امام ٧ آنكه: «نيست هيچ بنده‌اى از بندگان اللَّه تعالى كه عبادت كند حضرت عزّت- عمّت عطيّاته- را به چيزى‌

[١] در متن كتاب در آخر حديث آمده: و بايد كه نخست اللَّه اكبر را بگويد، و اين مطلب در باب پنجم تحقيق خواهد شد، ان شاء اللَّه تعالى.

[٢]« پس بدرستى كه نشد كه بنده‌اى بر آن ملازمت كند و در عين حال بدبخت و بى‌سعادت شده باشد». اين ترجمه بنا بر عبارت عربى متن است. و ترجمه فوق بنا بر اين است كه به جاى« فإنه»،« فان» باشد، و لفظ« فشقى» بر وزن فعيل خوانده شود.