جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٦٣ - غزل ٤٥٦ اين چه شور است كه در دور قمر مى بينم
گرچه ابيات اين غزل احتياج به شرح نداشت، ولى به جهت آنكه گزارشى از پيشامدهاى زمان غيبت را يادآور شويم، قسمتى از حديث وارده از حضرت صادق ٧ را در ذيل هر بيت ذكر مى نماييم. معلوم مى شود بعد از غيبت ولىّ عصر (عجلّ اللَّه تعالى فرجه الشّريف) فتنههاى آخر الزّمان در زمان خواجه هم شايع و آشكار بوده، به گونه اى كه دل او را به درد آورده و وى را وادار به گفتار اين غزل نموده، كجاست خواجه تا ببيند آنچه را ما در زمان خود (از سالهاى ١٣١٤ قمرى تا پيروزى انقلاب اسلامى) ديده و مى بينيم؟ امورى كه وى در ابياتش متذكّر شده صد يك آنچه راست كه در زمانهاى ما پيش آمده؛ او مغول را ديده، ما مغولها ديده و رنجها كشيدهايم. اميد آنكه صاحب عصر و مصلح كلّ (عجلّ اللَّه تعالى فرجه) ظهور فرمايد و عالم را پر از عدل و داد نمايد. مىگويد:
|
اين چه شورى است كه در دور قمر مى بينم؟ |
همه آفاق، پر از فتنه و شر مى بينم |
|
اين چه فتنه اى است كه در گردش ماه و سال مى نگرم؟ همه عالم را فتنه گرفته، و شر دامن سوز نيك و بد گشته. راوى مى گويد: حضرت صادق ٧ به من فرمود:
«ألا تَعْلَمُ أنَّ مَنِ انْتَظَر أمْرَنا وَصَبَرَ عَلى مَايَرى مِنَ الأذى وَالخَوْفِ، هُوَ غَداً فى زُمْرَتِنا، فَإذا رَأَيْتَ الحَقَّ قَدْماتَ وَذَهَبَ أهْلُهُ، وَرَأَيْتَ الجَوْرَ قَدْ شَمِلَ البِلادَ ... وَرَأَيْتَ أهْلَ الباطِلِ قَدِ اسْتَعْلَوْا عَلى أهْلِ الْحَقّ، وَرَأَيْتَ الشَّرَّ ظاهِراً لا يُنْهى عَنْهُ، وَيُعْذَرُ أصْحابُهُ، وَرَأَيْتَ الفِسْقَ قَدْ ظَهَرَ ... وَرَأَيْتَ الجارَ يُؤْذى جارَهُ وَلَيْسَ لَهُ مانِعٌ ... وَرأيْتَ البَغْىَ قَدْ فَشا ... وَرَأَيْتَ سَفْكَ الدّمآءِ يُسْتَخَفُّ بِها ... وَرَأَيْتَ الهَرْجَ قَدْ كَثُرَ ...