جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٧٢ - غزل ٤٤٣ ما نگوييم بد و ميل به ناحق نكنيم

نمى‌شود.- نيز:

«رَدْعُ النَّفْسِ عَنْ زَخارِفِ الدُّنْيا، ثمَرَةُ العَقْلِ.»

[١]: (باز داشتن نَفْس از زينتها و پيرايه‌هاى دنيا، ثمره عقل مى باشد.- همچنين:

٣٠٧٤

«لا تُنافِسْ فى مَواهِبِ الدُّنْيا، فَإنَّ مَواهِبَها حَقيرَةٌ.»

[٢]: (در مواهب وداده‌هاى دنيا پيشى مگير، كه داده‌هاى آن كوچك و حقير است.) خواجه هم مى گويد: «آسمان، كشتى ...

چنانچه شاه زمان به گفتار و كردار ما عنايت نداشته باشد و متعرّض ما نگردد، بدو كارى نداريم؛ ولى از عنايات و مشاهدات و كمالات و اسرار نهانى خود هم وى را بهره‌مند نخواهيم ساخت.

و يا بخواهد بگويد: چنانچه شاه زمانى كه در مرام با ما موافقت دارد، حاضر باشد از جرعه اى كه ما نوشيده ايم بنوشد و به گوشه اى از كمالات انسانى راه يابد، مانع او نخواهيم شد؛ ولى او را توجّه به تمام مقامات معنوى نخواهيم داد.

اى دوستان! اگر حسودان به بدگويى ما پردازند و رفيقان برنجند كه چرا جواب آنها را نمى دهيد، مى‌گوييم: نرنجيد و ناراحت نشويد، كه ما به گفتار نادانان و حسودان بى‌اعتناييم؛ كه:

٣٠٧٥

«ألْحَسَدُ دَأْبُ السُّفَّل وَأعْدآءِ الدُّوَلِ.»

[٣]: (رشك بردن و حسودى كردن، روش فرومايگان و دشمنان دولت و گردش زمانه به بهروزى و.

[١] - غرر و درر موضوعى، باب الدنيا، ص ١١١.

[٢] - غرر و درر موضوعى، باب الدنيا، ص ١١٦.

[٣] - غرر و درر موضوعى، باب الحسد، ص ٦٧.