شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ١٩٦ - حكايت(٢٢) يكى را پسر گم شد از راحله

[١] به مردى: در نسخه ميرخانى به جاى« به مردى»« به منزل» ضبط شده است.

[٢] خورند از براى گلى خارها: نظير از متنبى.

[٣] - سباخ،( به كسر اول): زمين باير و خالى از كشت و آبادانى. در بيشتر نسخه‌ها« مناخ» و در نسخه« على يف« ملاخ» ضبط شده و هيچكدام مناسب نمى‌نمايد. در متن يك داستان عربى مشابه با اين قصه« فى السباخ» به چشم خورد. چون بر سرزمين بصره عنوان سباخ اطلاق شده و على ٧ در يكى از خطبه‌هاى خود اهل بصره را اهل ارضى السبخة معرفى كرده است، ممكن است مراد از سباخ بصره باشد.- مناخ( با ضم ميم): محل خواباندن شتران. مصدر آن اناخه و بنابر ضبط برهان قاطع، جاى فراخ و جاى تنگ.« سودى» آنرا محلى در نخشب معرفى كرده است. ملاخ، بنابر ضبط برهان قاطع، محلى است در جزاير زير باد. ملاخ( بضم ميم و تشديد لام) نوعى از گياهان شور است.

[٤] اوباش: مردم پست( جمع است و مفردش اين معنى را ندارد).

[٥] كه خون در دل افتاده خندد چو نار: انار هنگاميكه دانه‌هايش قرمز ميشود و ميرسد، غالبا ميتركد و چنان مينمايد كه خونين دلى لب به خنده گشوده است.