كسى پيش من در جهان عاقل است،		كه مشغول خود وز جهان غافل است‌
سه كس‌[١] را شنيدم كه غيبت رواست‌		وزين درگذشتى، چهارم، خطاست‌
يكى پادشاهى ملامت‌پسند		كزو بر دل خلق بينى گزند
حلال است ازو نقل كردن خبر		مگر خلق باشند ازو بر حذر
دوم پرده بر بى‌حيايى متن‌[٢]		كه خود ميدرد پرده بر خويشتن‌
ز حوضش مدار اى، برادر نگاه‌		كه او مى‌درافتد به گردن به چاه‌
سوم كژ ترازوى‌[٣] ناراست خوى،		ز فعل بدش هرچه دانى بگوى‌

حكايت (١٤) [شنيدم كه دزدى درآمد ز دشت ....]

شنيدم كه دزدى درآمد ز دشت‌		به دروازه سيستان‌[٤] درگذشت‌
بدزديد بقال ازو نيم دانگ‌		برآورد دزد سيه‌كار بانگ‌
خدايا تو شبرو[٥] به آتش مسوز		كه ره ميزند سيستانى به روز

حكايت (١٥) [يكى گفت با صوفيى در صفا ....]

يكى گفت‌[٦] با صوفيى در صفا:		ندانى فلانت چه گفت از قفا؟

[١] سه كس را شنيدم كه غيبت رواست: ناظر است به اين حديث مرسل كه ابن ابى الدنيا روايت كرده است« ثلاثة لا تحرم عليك اعراضهم المجاهر بالفسق و الامام الجائر و المبدع».« عرض و حيثيت سه كس بر تو حرام نيست- كسى كه آشكارا فسق كند، پيشوائى كه ستم پيشه گيرد، كسى كه بدعت آورد).

[٢] متن: فعل نهى از مصدر تنيدن، پرده تنيدن، پرده ساختن و با پرده پوشيدن است.

[٣] - سوم كژ ترازوى ...: كسى كه شاهين ترازويش كج است و در نتيجه آن كمفروشى ميكند. از كمفروشان صريحا در قرآن مجيد خدمت شده و« ويل» كه عذابى سخت است ويژه« مطففان» گرديده است‌« وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ الَّذِينَ إِذَا اكْتالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ وَ إِذا كالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ»« واى بحال مطففان كه چون از ديگران چيزى به پيمانه يا ترازو ميخرند خواهان آنند كه آن چيز را به تمام وزن و پيمانه دريافت دارند، اما چون ديگران به پيمانه و وزن چيزى از ايشان بخرند به خريداران كم ميدهند».

[٤] سيستان: يا سكستان يا سجستان ناحيه‌يى در جنوب‌شرقى ايران كه نخست مسكن سكاها بوده است. كوروش كبير در جنگ با سكاها كشته شد. دليرى مردم سيستان در داستان‌هاى ايران معروف است و رستم را بعنوان رستم زابلى و رستم سيستانى ميشناسند.

[٥] شبرو: دزدى كه شبانه بسرقت ميپردازد.

[٦] يكى گفت با صوفئى در صفا: نظير از شعر عرب:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)