شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ١٤٢ - حكايت(٢٧) يكى مشتزن بخت و روزى نداشت

حكايت (٢٧) [يكى مشتزن بخت و روزى نداشت ....]

[١] زى: فعل امر از زيستن زندگانى كن.

[٢] نبايد آيين بد و نظام ناپسند بوجود آورد، زيرا آيندگان خواهند گفت كه اين آيين بد از او بجاى مانده است. و بر او لعنت و نفرين باد.

[٣] - نه زيرش كند ...: يعنى نه اينست كه خاك گور او را در زير ميبرد؟

[٤] بفرمود دلتنگ ...: در همه نسخه‌ها روى از جفا ضبط شده اما تركيبى درست بنظر نميرسد و گويا مراد آن،« از روى جفا» باشد. يا آنكه بجاى« روى» ضمير او باشد كه مرجعش شاه است.

[٥] ناگفته داند همى: خداوند به رازها آگاه است و هرچيز را بى‌آنكه گفته شود ميداند. بنابراين از بى‌زبانى و نداشتن قدرت دفاع غمگين نيستم.

[٦] خاتمت و خاتمه: پايان كار. مراد بيت اينست كه اگر پايان زندگانيت با نيك روزى همراه باشد يا مرگت موجب نيك‌روزى شود، هنگام ماتم و سوگوارى بر مرگت، عروسى بحساب مى‌آيد.

[٧] چاشت: يك قسمت از چهار قسمت روز است و غذايى است كه به هنگام چاشت خورند، تقريبا مترادف صبحانه است.

[٨] روزى محال است ...: محال است از راه مشت زدن روزى به دست آيد. با اتكاء به نيرومندى بدون استعانت از خدا نميتوان روزى بدست آورد.