شخص بر عليه اين مؤمن قضاوت كرد و گفت العاقبة للأغنياء در نتيجه دست آن مؤمن بريده شد و برگشت ولى از شعار و گفتار خود دست بر نداشت شيطان گفت باز هم حرفت را تكرار ميكنى؟ جواب داد آرى حاضرم براى بريدن دست ديگرم و حركت كردند و به اولين شخص براى داورى بر خورد نمودند اتفاقا اين بار هم بر عليه او قضاوت شد و دست ديگرش هم بريده شد ولى در عين حال باز هم از گفتار حق خود دست بر نداشت شيطان گفت حاضر كه قرار محاكمه ما بگردن زدن و كشتن باشد مرد مؤمن آرى آماده‌ام حركت كردند باولين شخصى كه برخورد كردند پس از شرح جريان اين بار بر عليه آن شيطان و بنفع اين مؤمن قضاوت شده و آن قاضى و داور دستهاى آن مؤمن را وصل كرده و از خدا شفاى او را خواست و دستها سالم و بحالت اوليه برگشت سپس گردن آن پليد زد و او را كشت پس از آن اين چنين پايان نيك براى اهل تقوى مى‌شود (البته پس از استقامت و تحمل شدائد بپيروزى و نابودى دشمن ميرسد).

٣٧- محاسن. پدرم از هارون ... از فرات بن احنف از يكى از اصحاب على ٧ كه فرمود يكى از اولياء و دوستان خدا با يكى از دشمنان حق با هم بگفتگو پرداختند.

ولى خدا گفت الحمد للَّه و العاقبة للمتّقين و آن ديگرى گفت الحمد للَّه و العاقبة للأغنياء و در نقل ديگرى است كه گفت و العاقبة للملوك سعادت و خوشبختى براى ثروتمندان يا براى سلاطين است. دوست خدا گفت با هم قرار كنيم كه اولين شخصى كه بما برخورد ميكند بين ما قضاوت نمايد و چنين شد. اتفاقا اول كسى كه نمايان شد شيطان بود با چهره زيبا و جالب ولى خدا گفت الحمد للَّه و العاقبة للمتّقين و آن ديگر گفت الحمد للَّه و العاقبة للملوك و شيطان بنفع اين شخص و زيان خدا پرست نظر دارد (تا آخر حديث).

٣٨- محاسن على بن سندى ... از عبد اللَّه بن محمد كه گفت: بجميل بن درّاج (يكى از بزرگان حديث) رسول خدا ٦ فرموده وقتى بزرگ و رئيس طائفه و گروهى نزد شما آمد احترامش كنيد. جميل گفت صحيح است چنين فرموده باو گفتم حسب و نسب چيست؟ گفت آن كس كه بوسيله مالش و يا از طرق ديگر غير مالى كارهاى خوب انجام دهد. پرسش كردم كرامت و عزت در چيست؟ پاسخ داد در تقوى و پرهيزگارى.

- فقه الرضا روايت ميكنم كه هر كس ميخواهد در نزد مردم عزت داشته باشد بايد در نهان و آشكار از خدا بترسد و تقوى داشته باشد. و از عالم (موسى بن جعفر «٧») در تفسير آيه‌ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ‌ حديث ميكنم كه فرمود يعنى از تحير در امور دينى نجاتش ميدهد و در امور زندگى دنيوى از جاهائى كه گمان ندارد روزيش را ميرساند.