ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٧٥ - باب ٥٦ در طاعت و تقوى و ستايش متقين و صفات و علائم آنان و اينكه ميزان ارزش و شرط قبولى عمل تقوى است
نازل گشته از تورات و انجيل و زبور و صحف ابراهيم و ديگر كتب آسمانى ايمان دارند وَ بِالْآخِرَةِ يعنى آن خانه و جايگاهى كه بعد از اين جهان است و در آنجا پاداش اعمال نيك ببهترين وجه و برتر از مقياس عمل و كيفر اعمال زشت بميزان همان عمل زشت داده مىشود. هُمْ يُوقِنُونَ كوچكترين شكّ و ترديدى ندارند. أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ آنان در مسير روشن هدايت و حق و آگاه بآنچه خداوند دستور داده هستند وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ يعنى از آنچه ميترسيدند نجات يافته و بآنچه آرزو داشتند رسيده و كامياب هستند. وَ إِيَّايَ فَاتَّقُونِ فقط از من نه غير من بترسيد كه امام فرمود در باره كتمان يهود علائم نبوت محمد و موضوع وصى حضرت است. وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ آنچه كه در تورات بعنوان پاداش بزرگ در مقابل عمل بدستورات و كيفر شديد مخالفت با آن دستورات بيان شده در ياد آنها باشيد و در مجمع از حضرت صادق ٧ نقل نموده كه مقصود از اين جمله تذكر و توجه بعذاب و عقابى است كه در نتيجه ترك دستورات متوجه انسان مىشود لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ اين هشدار بمنظور اين است كه از مخالفت اوامر الهى كه باعث عقاب است بپرهيزيد تا استحقاق ثواب و پاداش داشته باشيد وَ لَوْ أَنَّهُمْ يعنى آنهائى كه علم سحر را آموختند. اگر بجاى بكار بردن سحر ايمان مىآوردند و پرهيز ميكردند بثواب الهى نائل ميشدند.
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ منحصر نموده پرهيزگاران را در آن كسانى كه صفات ياد شده در صدر آيه وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ را دارا باشند يعنى منحصرا پرهيزگارانند كه اين صفات را واجدند. وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى يعنى از محرمات الهى بپرهيزد كه از امام ششم ٧ چنين نقل شده وَ اتَّقُوا اللَّهَ در باره عمل تحريف دين و تغيير احكام الهى از خدا بترسيد لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ تا بپيروزى و هدايت الهى و درجات نيك نائل شويد. وَ اتَّقُوا اللَّهَ در باره انتقام از دشمن و يا ظالم از خدا بترسيد و از حد و مرزى كه تعيين شده تجاوز ننمائيد وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ. خدا با پرهيزگارانست كه آنها را حفظ فرموده و كارهاى آنان را اصلاح ميفرمايد. وَ اتَّقُوا اللَّهَ در مراقبت اوامر و نواهى خداوند مخصوصا در باره حج (اين آيه راجع بحج است) وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ عقاب او دشوار است براى كسى كه تقوى نداشته و از دستورش سرپيچى نموده و از حدود الهى تجاوز كرده باشد. وَ تَزَوَّدُوا يعنى براى معاد خود توشه تقوى داشته باشيد و گفته شده منظور توشه سفر حج است چون عدهاى بودند كه بدون توشه و لوازم سفر بحج ميرفتند و بارى بر مردم ميشدند و از سفره ديگران ميخوردند لذا دستور داده شد كه توشه سفر بردارند و از بار بودن بر مردم خود دارى كنند وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ از من بپرهيزيد اى خردمندان. چون لازمه عقل و