آرزوهاى دور و دراز بوسيله ياد مرگ و هميشه در نظر گرفتن آن و ايستادن و بازداشت در آن جهان براى حساب. چون در اين گونه شناخت و معرفت آسايش و آزادى از هر گونه قيود بيجا و رهائى از چنگال دشمن و سلامت نفس و روح از پليديها و خالص نمودن عبادت و طاعت بتوفيق خدا هست و ريشه اينها اين است كه فرض شود عمر و مدت زندگانى يك روز است كه پيغمبر ٦ فرمود دنيا يك ساعت است و آن يك ساعت را براى اطاعت صرف كن و راه شروع و ابتداء اين سير و سلوك معنوى خلوت با خويش و هميشه در فكر و انديشه بودن است و خلوت با خويشتن بستگى دارد بقناعت و رها كردن آنچه كه در زندگى انسان زيادى است (اكتفا نمودن بلوازم اوليه زندگى و معاش) و موفقيت در فكر و انديشه با فراغت و خود را بدنيا مشغول نكردن بدست مى‌آيد و پايه و اساس فراغت و آسودگى فكر. زهد و دل نبستن بدنيا است و نتيجه و كمال زهد تقوى و پرهيزكارى است و راه تقوى هم خوف و خشيت است و نشانه ترس بزرگ دانستن خدا است و از طريق پاك و خالص كردن اعمال و ترس از خدا و مراعات احتياط و خوددارى از حرام‌ها و خوف و ترس هم بستگى بعلم و معرفت دارد كه خداوند متعال فرمود (فقط علما و دانشمندان و اهل معرفت از خدا ميترسند سوره فاطر ٢٨).

١٥- مصباح الشريعه امام ششم فرمود خوشا بحال آن بنده‌اى كه براى رضاى خدا با خواسته‌هاى نفس خود بجنگد و كسى كه با حمله پى‌گير سپاه نفس سركش را از پاى درآورد.

برضايت و خشنودى خدا نائل مى‌شود و كسى كه از حكم عقل و خرد سرپيچى نكرده و نفس سركش و خواسته‌هاى او را در برابر عقل تسليم نمايد و با كوشش هر چه بيشتر و تواضع و فروتنى در ميدان عبادت پروردگار و خضوع در برابر خدا چنين شخصى به رستگارى كامل و بزرگى دست يافته است و هيچ پرده و حجابى ميان بنده و خدا تاريك‌تر و وحشتناكتر و خطرناكتر از نفس سركش و خواسته‌هاى آن نيست و براى نابود كردن آن هيچ اسلحه‌اى برنده‌تر از نياز و احساس احتياج باو و ابراز انكسار و گرسنگى و تشنگى در طول روز (روزه داشتن) و شب‌زنده‌دارى نيست كه اگر در چنين حالى بميرد شهيد مرده است و اگر زنده بماند و در اين روش استقامت و پايدارى نمايد پايان كارش برضوان اكبر و خشنودى خدا منتهى خواهد شد خداى متعال فرمود. آنان كه در طريق جلب رضاى ما جديت و كوشش نمايند ما هم دست آنان را گرفته و براه خود آنها را راهنمائى ميكنيم و قطعا خداوند با نيكوكاران است سوره عنكبوت ٦٩.

و چون ديدى كسى را كه سعى و كوشش او از تو بيشتر است خود را توبيخ و ملامت نما و با ديده سرزنش بخود بنگر و خويشتن را بكوشش بيشتر از آن وادار كن و افسار كشنده‌اى‌