ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٨١ - باب ٥٦ در طاعت و تقوى و ستايش متقين و صفات و علائم آنان و اينكه ميزان ارزش و شرط قبولى عمل تقوى است
معصيت و گناه خوددارى نموده و در مقابل بليات و حوادث بردبار و شكيبا باشد خداوند پاداش نيكان را ضايع نميسازد مَثَلُ الْجَنَّةِ يعنى صفت بهشت موعود خيلى عجيب و غريب است أُكُلُها دائِمٌ خوردنيهاى آن نه تمام مىشود و نه از انسان منع مىشود وَ ظِلُّها و سايه آن هم چنين است. أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ اعلام كنيد كه جز من خدائى نيست پس بپرهيزيد قالُوا خَيْراً باهل تقوى گفته مىشود خداوند چه چيز فرستاده؟ گويند چيز خوب. پاسخ بر طبق سؤال آمده و اعتراف باين كه اين مطالب از طرف خدا است بر خلاف منكرين كه ميگويند اينها افسانه گذشتگان است و خدا چيزى نازل نكرده لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ پاداش دنيوى نيك دارند وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ جايگاه اخروى و ثواب و پاداش آن جهان بهتر است كه اين جمله وعدهاى است براى اهل تقوى لِلَّذِينَ اتَّقَوْا و ممكن است اين بيانات تتمه و دنباله پاسخ اهل تقوى باشد و تفسير و توضيح كلمه خير كه در پاسخ گفتند. و در تفسير عياشى است كه حضرت باقر ٧ فرمود
وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ: الدّنيا
زندگى دنيوى اهل تقوى خوب و نيكو است لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ هر گونه از انواع لذتها كه بخواهند براى آنها آماده و مهيا است. إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا خدا با اهل تقوى است كه از شرك و معصيت دورى كرده وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ داراى اعمال نيك هستند إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا يعنى اگر داراى تقواى الهى هستى و در اثر استعاذه بخدا خود را جمع نموده و بكنار ميروى و جواب شرط مخدوف است كه جملاتى قبلى دلالت بر آن دارد (اگر پرهيزگار هستى از من دور شو) و يا از متعلقات اعوذ است كه مبالغه و تاكيد مطلب است (البته نظائرش در استعمالات عربى و فارسى بسيار است مثل اينكه ميگويند اگر غيرت دارى اگر مردانگى دارى اگر قدرت دارى چنين كن اينجا هم معنا اين طور مىشود اگر خدا را ميشناسى و از او ميترسى من خود را در پناه او قرار ميدهم) تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ كانَ تَقِيًّا اين بهشتى است كه بندگان پرهيزگار خود را وارث آن مينمائيم در دعاى نوافل ماه مبارك اين دعا هست
سبحان من خلق الجنّة لمحمد و آل محمّد سبحان من يورثها محمّدا و آل محمّد و شيعتهم.
منزه خداوندى كه بهشت را براى محمد و آل محمد ٧ آفريده پاك خداوندى كه محمد و آل محمد و شيعيان آنان را وارث بهشت نموده است.
ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا اهل تقوى را از دوزخ نجات داده و بسوى بهشت هدايت ميشوند وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا و ستمكاران را بر همان وضع در آن ميگذاريم يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ روزى كه جمع ميكنيم پرهيزگاران را إِلَى الرَّحْمنِ بسوى پروردگارشان كه آنان را در درياى رحمت خود غوطهور نموده و مانند افرادى كه بر سلاطين وارد ميشوند و منتظر عطايا و