ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم)
(١)
جلد اول
١ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
باب 39 در بيان عدالت و صفاتى كه اگر اين اوصاف در هر كسى باشد عادل بودنش روشن مىشود و اخوت و برادرى با او لازم و غيبت كردن او ممنوع است
٣ ص
(٤)
باب 40 در بيان اينكه كمال انسان به چيست و معناى مردانگى و جوانمردى
٦ ص
(٥)
باب 41 در بيان اينكه چه چيزهائى نجات دهنده و چه چيزهائى نابودكننده انسان است
٧ ص
(٦)
باب 42(در بيان طبقات و اصناف مردم و ستايش زيبا رويان و افراد ساده و آزاد)
٩ ص
(٧)
باب 43(در بيان محبت و دوستى خدا)
١٣ ص
(٨)
اما اخبار
١٤ ص
(٩)
باب 44(بياناتى در باره قلب و دل آدمى و شايستگى و تباهى آن و معناى واقعى و شنوائى و بينائى و سخن گفتن و حياة و زندگى
٢٦ ص
(١٠)
اما اخبار و روايات در اين باب
٣٢ ص
(١١)
باب 45 اين فصل در باره درجات و مراتب نفس و در اينكه نبايد باو اعتماد نمود و آراستهگى او چيست و چه چيزهائى براى او جلوه و زيبائى دارد و معناى جهاد اكبر و بزرگترين پيكار و حساب كشيدن از خويش و مبارزه با نفس و گرد لذتها و كامجوئىها نگشتن و در فكر غ
٦٣ ص
(١٢)
و اما اخبار و روايات
٦٤ ص
(١٣)
و اما اخبار و روايات
٧٥ ص
(١٤)
باب 47 در باره اهميت و بيان اطاعت و فرمانبرى از خداوند و از رسول خدا و ائمه اطهار
٩١ ص
(١٥)
باب 48(در برگزيدن و مقدم داشتن حق بر باطل و امر بگفتن حق و حقيقت گر چه تلخ و ناگوار باشد)
١٠٦ ص
(١٦)
باب 49(در باره كنارهگيرى از مردمان شرور و پليد و انس و الفت با خدا)
١٠٨ ص
(١٧)
باب 50 در باره اينكه آن رقم بيهوشى و از خود بيخودشدنى كه بعضى از افراد بهنگام قرائت قرآن و يا ذكر از خود نشان ميدهند اين خود از اثر تسلط شيطان بر آنها است(كه اين عمل را در نظر آنان زينت ميدهد)
١١٢ ص
(١٨)
باب 51 در باره اينكه رهبانيت و ترك دنيا و ديرنشينى و صحرانشينى بيابان گردى از نظر اسلام ممنوع و نهى شده و همچنين همكارى و اجراء دستورات و فرامين اهل بدعت و هوا پرستان كه مقرراتى بر خلاف شريعت معمول ميدارند حرام و غير مجاز است
١١٢ ص
(١٩)
اخبار
١١٤ ص
(٢٠)
باب 52 در موضوع يقين و صبر و تحمل بر شدائد و استقامت در راه دين
١٢٩ ص
(٢١)
اخبار
١٣٣ ص
(٢٢)
باب 53 در باره نيت و شرائط آن و مراتب و درجات آن و ارزش و ثواب آن و اينكه عمل قبول شده بسيار كم و نادر است
١٨٤ ص
(٢٣)
باب 54 در باره اخلاص و معناى قرب و نزديكى خداوند متعال
٢١٥ ص
(٢٤)
باب 55 در موضوع مخفى داشتن عبادت و مذموميت شهرت بعبادت
٢٥٩ ص
(٢٥)
باب 56 در طاعت و تقوى و ستايش متقين و صفات و علائم آنان و اينكه ميزان ارزش و شرط قبولى عمل تقوى است
٢٦٦ ص
(٢٦)
اخبار و احاديث در اين باب
٢٨٨ ص
(٢٧)
باب 57 در ورع و پرهيزگارى و اجتناب و دورى از امور مشكوك و شبههناك
٣٠١ ص
(٢٨)
باب 58 در باره زهد و پارسائى و مراتب و درجات آن
٣١٤ ص
(٢٩)
باب 59 در باره بيم و اميد و حسن ظن بخدا و گمان لطف و كرم از خداوند متعال داشتن
٣٢٧ ص
(٣٠)
اخبار و احاديث
٣٥٨ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص

ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٤٧ - اما اخبار و روايات در اين باب

آن سلطان اطلاع خواهد يافت. مسلما اين عمل را انجام نخواهد داد و همچنين يكى از فرزندان انسان يا يكى از خدمتگزارها (تا چه رسد به بيگانه) اگر حضور داشته باشد انسان كارهاى زشت قبيح انجام نميدهد بنا بر اين چگونه ممكن است كه انسان ايمان به خداوند سلطان تواناى نيرومند و غالب كه امر و نهى از او است و بر تمام اسرار و نهانيها آگاه است و حتى رازها و خاطرات قلبى از او پوشيده نيست. بچنين خداوندى ايمان داشته باشد در عين حال در حضور او كار زشت و گناهان بزرگ را انجام آيا واقعا بجز ضعف ايمان سرچشمه ديگرى مى‌شود داشته باشد و لذا گفته شده كه شخص فاسق و گناهكار- يا كافر است يا ديوانه.

٦- اينكه مراد همان روح ايمان باشد چون روح ايمان راسا خود روحى است در مقابل ارواح ديگر باين بيان كه در كافر سه رقم روح هست همان سه قسم روحى كه در حيوانات هست ١- روح حيوانى ٢- نيروى بدنى ٣- نيروى شهوت رانى- زيرا كفار آن خصوصيت و روحى كه امتياز انسان از سائر حيوانات بسته باو است ضايع و تباه نموده و از دست داده‌اند و او را تابع شهوات نفسانى و قواى حيوانى نموده‌اند. بنا بر اين آن جهت و خصوصيت يا بطور كلى از آنها جدا شده و ديگر داراى آن نيستند. و يا از نظر اينكه چون عاطل و باطل شده و در چنين آدمى هيچ نقش مؤثرى ندارد نظير نداشتن و از دست دادن است و لذا خدا فرموده‌ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا كفار مانند بهائم و حيواناتند بلكه از جهتى از آنها هم گمراه ترند (سوره فرقان ٤٤).

و اما اهل ايمان داراى چهار قسم روح هستند چون آنان روح ديگرى دارند كه بوسيله او داراى زندگى و حيوة معنوى ابدى شده‌اند كه با ارواح قبلى مى‌شود چهار و انبياء و اوصياء روح پنجمى دارند كه او عبارت از روح القدس است البته اين وجه ششم از يك نظر مانند وجه سوم است كه بيان شد. و خلاصه مطلب اينكه انسان در ابتداء وجودش كه نطفه‌اى بيش نبود جزء جمادات و فقط داراى روح جمادى است سپس تكامل پيدا مى‌كند و در عالم نباتات قدم نهاده و داراى روح نباتى مى‌شود باز هم در جهت كمال حركت ميكند تا داراى روح حيوانى كه منشأ و مبدء احساس و شعور و تحرك است مى‌شود- سپس باز هم در حركت و تكامل قرار ميگيرد تا روح ديگرى را كه سرچشمه ايمان و منشأ جميع كمالات و صفات انسانى است بدست مى‌آورد باز هم ممكن است سير و حركت تكاملى ادامه دهد تا داراى روح پنجم و روح القدس شود كه احاطه علمى بعوالم خلقت و آفرينش را پيدا كند و روح وسيع و قلب نورانيش محل الهامات ربانى و شايسته فيوضات الهى گردد.

و بعضى از حكماء و فلاسفه روى مبناى حركت جوهرى و پايه تكامل اصل وجود چنين‌