٣- معناى آيه اين باشد كه هر كس نوافل و اعمال مستحبى انجام دهد بمنظور تأمين خواسته‌ها و حاجتهاى دنيوى و در عين حال مرتكب گناهان كبيره هم بشود البته پاداش اعمال مستحب خود را در اين جهان دارد ولى چون گناهان كبيره را مرتكب شده پاداش اخروى را و حسنات خود را نابود نموده و ديگر اعمال حسنه‌اى ندارد تا پاداش اخروى داشته باشد البته اين حرف بر مبناى احباط عمل صحيح است يعنى گناهان باعث از بين رفتن اعمال حسنه باشد كه خود آن اعمال حسنه از بين برود و احباط عملى عمل ديگر را صحيح نيست.

وَ مَنْ يُرِدْ ثَوابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْها يعنى هر كس منظورش از جهاد و ساير اعمال اجر اخروى باشد از مزاياى آن جهان باو خواهيم داد بنا بر اين سزاوار نيست و ارزش ندارد كه انسان در اطاعت و عبادتش چيز ديگرى غير عنايت و لطف الهى را منظور و هدف قرار دهد و نظير همين آيه است آيه شريفه‌ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ‌ شورى ٢٠ و قريب باين معنا است حديث نبوى و گفتار پيغمبر ٦‌

من طلب الدنيا بعمل الآخرة فما له في الآخرة من نصيب‌

كسى كه در اعمال و عبادتش كه عملى است اخروى هدف دنيوى داشته باشد چنين شخصى بهره اخروى نخواهد داشت. وَ سَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ‌ يعنى پاداش شكر و سپاسگزارى آنها را ميدهيم و گفته شده ما از رزق و روزى دنيوى خواهيم داد تا تصور نشود كه افراد سپاسگزار از آن نعمتهاى دنيوى كه كفار بر خود دارند محروم و بى‌بهره ميمانند.

و ميگويم من اين آيه بنا بر احتمال قوى دلالت دارد بر اينكه رسيدن بثواب اخروى مشروط بقصد قربت است و بدون قصد قربت ثواب و پاداش اخروى بر عملش مترتب نميشود (چون فرمود كسى كه در اعمال خود هدف اخروى يعنى قصد قربت داشته باشد ما در آخرت باو پاداش خواهيم داد كه لازمه‌اش اين است كه اگر كسى انگيزه اخروى نداشته باشد پاداش و ثوابى نخواهد داشت) ولى دلالت بر بطلان عمل نميكند يعنى عمل شخص صحيح است و باطل نيست ولى چنين عملى كه قصد قربت در او نباشد اجر و پاداش اخروى ندارد مگر اينكه گفته شود صحت عمل از داشتن ثواب و پاداش تفكيك نميشود بنا بر اين اگر عملى پاداش اخروى نداشت صحت هم ندارد و باطل است كه بر اين مبنا دلالت بر بطلان هم ميكند و همچنين از اين آيه استفاده مى‌شود كه قصد رسيدن بپاداش اخروى با قصد قربت منافات ندارد كه بعضى قائل بمنافاتند و تصور كرده‌اند كه قصد قربت يعنى انسان در عملش فقط خدا منظور باشد لا غير و هيچ گونه پاداش و خواست دنيوى و اخروى نباشد و نيز آيه دلالت دارد بر اينكه بعضى از عبادات فاسده پاداش دنيوى دارد نظير عبادت‌