ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٣١٢ - باب ٥٧ در ورع و پرهيزگارى و اجتناب و دورى از امور مشكوك و شبههناك
نمايد كه بهترين كمك و عامل سعادت در دنيا و آخرت تقوى و پرهيزگارى است.
٣١- خصال امير مؤمنان ٧ فرمود شكر و سپاسگزارى از هر نعمتى اين است كه انسان از محرمات الهى بپرهيزد.
٣٢- ثواب الاعمال ابن وليد ... از ابراهيم كرخى كه گويد شنيدم از امام ششم ٧ كه ميفرمود كسى كه خداوند توفيق دستيابى بصفت ورع و پرهيزگارى و زهد و پارسائى در دنيا را باو عنايت فرمايد من براى او بهشت را كاملا اميدوارم.
٣٣- ثواب الاعمال مرحوم صدوق از پدرش ... از اوصافى از حضرت باقر ٧ كه فرمود در ضمن مناجات و گفتگوئى كه خدا با موسى بن عمران دارد چنين آمده: اى موسى به امت خود بگو كه هيچ عبادتكنندهاى مرا عبادت نكرده بعبادتى كه مانند ورع و پرهيز از محرمات من باشد موسى بن عمران ٧ عرض كرد خدايا چه پاداشى بآنان عنايت ميفرمائى؟ خطاب رسيد: روز آخرت از اعمال تمام مردم دقيقا تفتيش و بازرسى خواهيم كرد ولى از اهل تقوى تفتيش نميكنم و همان طورى كه آنان از من شرم و حيا داشتند من هم از آنها شرم نموده و تفتيش نميكنم.
اقول دنباله و تتمه اين حديث شريف در باب زهد خواهد آمد.
٣٤- محاسن از پدرش ... از ابى جميله از حضرت امير مؤمنان على ٧ كه فرمود:
اى مردم دينى كه بدون فهم و درك باشد ارزشى ندارد و زندگى دنيوى كه بدون تدبير و دور انديشى باشد و همچنين عبادتى كه بدون تقوى و پرهيز باشد نفع و خيرى در آن نيست.
٣٥- مصباح الشريعه حضرت صادق ٧ فرمود اعضاء و جوارح خود را از آنچه كه به قلب و روحت زيانآور است و آبرو و عظمت تو را از نظر خدا ميكاهد و باعث پشيمانى و حسرت در قيامت مىشود. باز دار و از عمل زشتى كه موجب خجلت و شرم ميگردد خود دارى كن و شخص با تقوى و پرهيزگار بايد سه اصل اساسى را مراعات نمايد:
١- از لغزش و اشتباهات مردم چشمپوشى و اغماض نمايد ٢- در كارهاى مردم دخالت نكند ٣- مدح و ثنا و نكوهش مردم در نظرش يكسان باشد (حبّ و بغض شخصى در او اثر نگذارد). و اصل و پايه تقوى و شيوه پرهيزگارى اين است كه هميشه و در همه حال حساب اعمال خود را داشتن- راستى در گفتار- در معاملات پاك و با صفا بودن از هر كار و عمل شبههناك بركنار بودن- شك و ترديد بخود راه ندادن- از هر چيزى كه فائده و سودى ندارد دور شدن- درى را كه راه بستن او را نميداند بروى خود نگشايد (در مشكلاتى كه راه رهائى از آن را نميداند وارد نشود). و با افراد بىدرك و شعور مجالست و همنشينى نكند- رفاقت و دوستى با افرادى كه دين و امور دينى را سبك ميشمرند