الهى و يا بجهت تحصيل رضا و خشنودى او انجام دهد. اينها اقسام نيت‌هائى است كه اكثر علماء گفته‌اند. و نيز گفته‌اند اگر فقط براى خدا و بدون اينها همه انجام دهد باز هم كافى است چون او مقصد تمامى هدفها است گر چه بازگشت اين نيت هم بالاخره بيكى از آنها است.

مرتبه ششم كسى كه عبادتش بر پايه شايستگى پروردگار براى عبادت است كه اين نيت صد يقين و راستان است همان طورى كه امير مؤمنان ٧ در مناجاتش ميگويد: معبودا من تو را از جهت ترس از آتش و يا طمع بهشت عبادت نميكنم فقط چون تو را سزاوار پرستش و عبادت ميدانم عبادت ميكنم و چنين ادعائى از غير اين گونه افراد پذيرفته نميشود اين ادعا از كسانى پذيرفته مى‌شود كه از خارج و قبلا آنها را شناخته باشيم كه اگر بهشت و دوزخى هم در كار نبود باز هم خدا را عبادت مينمودند، بلكه بفرض محال اگر گنه‌كار داخل بهشت مى‌شد و اهل طاعت دوزخى ميشدند در اين فرض هم عبادت خداوند را چون اهل و سزاوار عبادت است انتخاب ميكردند همچنان كه در همين جهان رفتن در آتش را انتخاب نمودند چون راه اطاعت و طريق بندگى بود گر چه خداى مهربان آن آتش را سرد و سلامت نمود. و همچنين انواع عذاب و شكنجه‌ها كه از طرف كفار و اشرار ميرسيد بجان ميپذيرفتند براى حفظ راه عبوديت البته خداوند آن شكنجه‌ها را بلذت و آسايش و نعمت تبديل مينمود.

مرتبه هفتم نيت كسى كه بانگيزه دوستى و محبت و بر پايه عشق و شيفتگى خدا را عبادت مينمايد كه مرتبه محبت بالاترين درجات مقربين و سالكين است و اهل محبت فقط در صدد جلب رضاى محبوب هستند و هيچ گونه نظرى بثواب و ترسى از عقاب در آنان وجود ندارد و حب و عشق الهى كه بر دل انسان نشست و قلب را فرا گرفت اين دل را از محبت غير خدا بكلى پاك و پاكيزه ميگرداند و در تمام كارها جز رضا و خشنودى حق به چيزى سر و كار ندارد. كما اينكه مرحوم صدوق بسند خود از حضرت صادق ٧ نقل نموده كه فرمود مردم در عبادت پروردگار بر سه گونه‌اند: ١- گروهى براى رسيدن بثوابها و مزاياى آن جهانى خدا را عبادت ميكنند كه اين عبادت حريصان و سود طلبان است كه ريشه‌اش طمع است ٢- گروهى ديگر از جهت ترس از آتش عبادت خدا را مينمايند و اين عبادت برده‌گان است كه ريشه‌اش ترس و خوف است. ٣- ولى من بانگيزه عشق و محبت خداوند متعال او را عبادت ميكنم كه اين عبادت بزرگ‌مردان و كريمان است و اين عبادت است كه ثمره‌اش ايمنى است و خداوند عز و جل فرموده: وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ‌ سوره نحل ٨٩ و آنان از فزع و وحشت آن روز در ايمنى هستند) و نيز فرموده: قُلْ إِنْ كُنْتُمْ‌