ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٤٠٢
بخيال خود شيفته دين الهى هستند با اينكه دروغ ميگويند مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ از اين يهود و نصرانى و صائبين هر كس كه بخدا ايمان آورد و از كفر خود دست بردارد و از اين مؤمنين هر كس كه در آينده عمر خود ايمانش را حفظ كرده و با كمال اخلاص بعهد و ميثاق خود در باره پيغمبر و على و جانشينان معصوم آنان وفادار باشد وَ عَمِلَ صالِحاً و علاوه بر اصل ايمان داراى اعمال شايسته و نيك باشد فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اجر و پاداش اخروى آنان نزد پروردگار هست وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ در آن جهان كه فساق در ترسند آنان ترسى ندارند وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ در آن زمان كه اندوه شديد ستمكاران را فرا ميگيرد آنان حزن و اندوهى ندارند. چون اهل و ايمان از جهت خوف خدا كارهائى كه موجب ترس و حزن است انجام ندادند و لذا در آن روز، هيچ ترس و خوف و حزن و اندوهى ندارند.
امير مؤمنان على ٧ مردى را كه آثار و نشانه خوف از او مشاهده ميشد ديد و حالش را پرسيد عرض كرد من از خدا ميترسم. حضرت فرمود: اى بنده خدا از گناهان خود بترس نه از خدا از عدل الهى و دادگرى او در باره حقوق و مظالم بندگانش بترس و در آنچه كه بتو تكليف كرده اطاعتش كن و در آنچه از راه مصلحت بينى تو را نهى فرموده معصيتش مكن. پس از اين ديگر از خدا مترس چون او بكسى ظلم نميكند و بيش از استحقاقش او را عذاب و كيفر نميدهد اگر مراعات اينها را نمودى جايى براى ترس از خدا نيست مگر اينكه از بدى عاقبت و پايان امر بترسى چون هميشه احتمال تغير و تبدل حالت داده مىشود. و اگر ميخواهى كه خداوند مهربان تو را از سوء عاقبت در امان بدارد بايد بدانى و معتقد باشى كه آنچه از خير و خوبى بتو ميرسد و انجام ميدهى در اثر توفيق خداوند و بفضل و عنايت او است و آنچه از اعمال زشت مرتكب بشوى يكنوع مهلت و فرصت دادن است كه خدا بتو مهلت ميدهد و زود تو را عذاب نميكند و نسبت بتو حلم و بردبارى و عفو بخشش مينايد.
٦١- مجالس مفيد احمد بن وليد ... از حسن بن ابى ساره كه گفت شنيدم از حضرت صادق ٧ كه ميفرمود در صورتى ايمان بنده كامل مىشود كه داراى حالت خوف و رجاء باشد و در صورتى خائف و ترسان و واقعا اميدش صحيح است كه براى آنچه ميترسد و آنچه اميد وصول بآن را دارد جدا عمل كند. حسين بن سعيد هم چنين نقل كرده.
٦٢- مجالس مفيد بهمان سند ... از على كه گفت تفسير آيه وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ مؤمنون ٦٠. را سؤال كردم و فرمود يعنى از جهت خوف و رجاء ترس اين را دارند كه اعمالشان قبول نشود و برگردد اگر اطاعت نكنند و در عين حال اميد بقبول و پذيرش هم دارند حسين بن سعيد نيز چنين نقل كرده.