مَكَرُوا السَّيِّئاتِ‌ آنان كه خدعه‌ها و نيرنگ‌هاى بد و زشتى را مرتكب شدند كه گفته شده حيله و نيرنگهائى كه براى كشتن پيامبران بكار بردند و آنان كه با رسول خدا ٦ نيرنگ و مكر نمودند و اصحاب حضرت را از گرايش بايمان باز ميدارند أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ‌ از بلعيدن زمين همان طور كه قارون را در خود فرو برد أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ‌ از آمدن عذاب ناگهانى از آسمان همان طور كه قوم لوط مشمول اين عذاب شدند أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ‌ در حين آمد و رفت و اشتغال آنها بكسب و كار خدا آنها را در چنگال عذاب قرار دهد. آيا از اين گونه امور در امانند؟ فما هم بمعجزين يعنى نميتوانند خدا را عاجز و ناتوان نمايند و از سلطه او خارج شوند و آنچه كه خدا در حق آنها اراده نمايد امتناعى ندارد أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى‌ تَخَوُّفٍ‌ گرفتن بر مبناى ترس و وحشت اين طور مى‌شود كه قبل از اينها گروهى را هلاك و نابود نمايد كه در نتيجه هلاكت آنها خوف و وحشتى در اينها پيدا شود و در حال خوف و ترس عذاب الهى سر رسد و يا باين ترتيب كه تدريجا از اموال اينها و از نفوس و فرزندان و بستگان كم كم بكاهد و نابود سازد تا اينكه در حال رعب و وحشت و از دست دادن مال و اولاد هلاك شوند تخوّفته يعنى تنقّصته.

على بن ابراهيم گفته‌ عَلى‌ تَخَوُّفٍ‌ يعنى على تيقّظ آمدن عذاب در حال توجه و بيدارى آنها: خلاصه اين جمله در مقابل جمله‌ لا يَشْعُرُونَ‌ است كه در آيه قبل از اين آمده و قسيم او است. عياشى از حضرت صادق ٧ در تفسير اين آيه روايت كرده كه فرمود آنان دشمنان خدا بودند كه مسخ شدند و نابود شدند و در زمين فرو رفتند. در كافى از حضرت سجاد خطبه كوتاهى در موعظه و زهد و پارسائى نقل كرده كه حضرت فرمود از جمله افراد غافل و مايل بزيور دنيا كه با حيله و نيرنگهاى بد سر و كار دارند مباشيد كه خداوند در قرآن محكم و استوار خود ميفرمايد: أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ‌ پس شما بايد بترسيد از سرگذشت ستمگران كه خداوند در قرآنش از اين راه بشما هشدار داده تا مبادا از نزول و شمول قسمتى از آن عذابها كه بستمكاران وعيد داده احساس ايمنى نمائيد. بخدا سوگند خداوند شما را بوسيله سرگذشت ديگران پند و اندرز داده شما هم عبرت بگيريد- كه خوشبخت كسى است كه از ديگران و سرگذشت آنان پند و عبرت بگيرد.

وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ‌ يعنى از عبادت خدا استكبار ندارند يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ‌ يعنى‌