يعنى مدارا كرده و آسان گرفتم شيخ بهاء قدس سره گويد اين جمله دو احتمال دارد اول اينكه در باره اين زحمت و فعاليت زياد از خدا بترس يعنى اين گونه فعاليت نكن مانند اينكه گفته شود بترس از خدا در فلان كار (شراب خوردن مثلا) يعنى آن كار را انجام مده.

دوم- اينكه تقوى و پرهيزكار باش (و آسوده خاطر باش) يعنى اگر خدا ترس باشيد و جانب تقوى را رعايت كنيد ديگر نيازى بفعاليت زياد و تحمل رنج و مشقت نيست كه اشاره بآيه‌ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ‌ .. باشد (هر كس داراى تقوى و پرهيزكارى باشد خداوند راه رهائى از مشكلات را برايش فراهم نموده و از جايى كه هيچ گمانش را نميدهد روزى او را ميرساند طلاق ٢- ٣).

و لا يحمل ... ان يطلبه‌

يعنى وادار نكند و باعث نشود دير رسيدن روزى كه از راه نامشروع آن را بدست آوريد و جمله‌

آن يطلبه‌

در تأويل مصدرى است كه منصوب بنزع خافض است (آن مصدر در اثر برداشتن حرف جر منصوب شده است) و در خبرى كه بعدا خواهد آمد چنين گفته شده. وادار نسازد شما را دير رسيدن روزى كه آن را از راه گناه و معصيت بدست آوريد چون خداوند رزق و روزى مردم را از طرق حلال ميان آنان تقسيم نموده و تقدير و تقسيمش از راه حرام نيست و كسى كه تقوى و پرهيزكارى داشته باشد روزى او از راه حلال خواهد رسيد و هر آن كس كه پرده درى نموده و از حد و مرز الهى تجاوز كرده و از راه نامشروع بدست آورد روزى حلالش را بريده و از دست داده است و در روز قيامت هم مواخذه خواهد شد. ميگويم من مطالبى كه در اين روايت نقل شد نظير تفسير و توضيح است براى جمله آخر روايت بالا

(فانّه لا يدرك ما عند اللَّه الّا بطاعته)

يعنى آنچه كه نزد خدا است از ثوابهاى ارزنده اخروى و رزق و روزى حلال اين جهان بدست نميآيد مگر از راه اطاعت و فرمانبرى اوامر و نواهى حق خلاصه اينكه كلمه‌

(ما عند اللَّه)

ممكن است مقصود رزق حلال باشد و يا درجات و مراتب اخروى باشد و يا اعم (هر دو مقصود باشد) البته از نظر اينكه اين جمله تا

بطاعته‌

علت و سبب است معناى اول مناسب‌تر است چون مطالب قبل از اين جمله در باره روزى است و همچنين معناى سوم هم مناسب است گر چه معناى دوم‌