ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٦١ - گفتار آن جناب در باره استطاعت (قدرت و اختيارات انسان در افعال)

آن حضرت جواب مرا داد، اسماعيل بحضرت صادق گفت: اى پدر تو نفهميدى كه اين مرد چه گفت، اين مقاله براى من ناگوار شد زيرا در آن موقع ما گمان ميكرديم كه اسماعيل بعد از پدر خود امام خواهد بود.

امام صادق ٧ به اسماعيل فرمود: من چقدر بتو بگويم:

پيش من باش، علم و ادب ياد بگير و تو گوش نكنى؟! اسماعيل ساكت شد و از حضور آن حضرت بيرون رفت. من به امام صادق ٧ گفتم:

چرا اسماعيل نزد شما نمى‌ماند و از شما استفاده علمى نميكند؟ كه هر وقت امر امامت نصيب او شود آنچه را كه من از شما ياد گرفتم او هم ياد گرفته باشد؟ فرمود: اسماعيل مثل من پسرى از براى پدر خود نيست.

آنگاه امام صادق ٧ بلند شد و بمن فرمود: از جاى خود حركت نكن، آن بزرگوار داخل اطاقى كه خلوتگاه بود گرديد، مرا صدا زد، من در حضور امام رفتم، در آن موقعى كه من خدمت امام صادق بودم موسى بن جعفر كه كودك نورسى بود وارد شد، حضرت صادق به امام كاظم فرمود: نزديك من بيا! آن بزرگوار نزديك آمد، حضرت صادق او را در بر گرفت و در كنار خود جاى داد، آنگاه فرمود: من اين فرزندم را آنطور مى‌بينم كه حضرت يعقوب يوسف را ميديد.

من گفتم: فدايت شوم بيشتر از اين بگو، فرمود: در ميان ما اهل بيت هيچ‌كدام مثل اين فرزندم نشو و نما نكرد. گفتم: بيشتر از اين بفرما؟ فرمود: من اين فرزندم را آنطور مى‌يابم كه پدرم مرا