ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣١٩ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

[چرا حضرت زين العابدين ٧ جهاد نكرد]

على بن الحسين در روز عاشورا با پدر خود در كربلا حضور داشت ولى آن بزرگوار مريض بود و مريضى او درد شكم بود لذا جهاد از آن حضرت ساقط شد. موقعى كه شهيد شدن امام حسين ٧ نزديك شد على بن الحسين را خواست، او را وصى خود نمود، بآن حضرت دستور داد تا ميراثهاى انبياء و شمشير و نامه‌اى كه خود آن حضرت پيش امّ سلمه نهاده بود تحويل بگيرد.

موقعى كه امام حسين ٧ شهيد شد زين العابدين را هم با اهل حرم امام حسين به اسيرى بردند و آن بزرگوار را نزد يزيد آوردند، در آن موقع فرزند آن حضرت امام محمّد باقر كه دو سال و چند ماه از عمر مباركش گذشته بود با پدر خود نزد يزيد آمد، وقتى كه يزيد حضرت زين العابدين را ديد گفت: يا على بن الحسين (در روزگار) چه ديدى؟! زين العابدين فرمود: چيزى را ديدم كه خدا قبل از اينكه آسمانها و زمينها را خلق كند درباره آن قضاوت فرموده است.

يزيد درباره زين العابدين با اهل مجلس خود مشورت كرد؟

اهل مجلس يزيد كه از يزيد كمتر نبودند بقتل زين العابدين ٧ اشاره كردند (و كلامى را گفتند كه خودشان بآن سزاوارتر بودند و ما از ترجمه آن خوددارى مينمائيم).

آنگاه امام محمّد باقر ٧ (كه دو سال و چند ماه بيشتر از عمر شريفش نگذشته بود) بعد از حمد و ثناى خدا در جواب يزيد فرمود:

اهل مجلس تو بتو اشاره‌اى كردند كه بر خلاف اشاره اهل مجلس فرعون بود كه درباره امر موسى و هارون عليهما السّلام با آنها مشورت كرد، زيرا كه اهل مجلس فرعون بفرعون گفتند: موسى را با برادرش‌