ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٧٩ - قسمتى از گفتار آن حضرت در پارسائى، و نكوهش از دنيا و گذرا بودنش

١- روايت شده كه مردم در اطراف حضرت امير المؤمنين جمع شدند و امّ كلثوم صيحه ميزد و ميگفت: وا أبتاه و عمرو بن حمق ميگفت براى مؤمنين باكى نيست چه آنكه زخم سر على ٧ جز خراشيدگى چيزى نيست. ولى امير المؤمنين ميفرمود: من از شما مفارقت ميكنم آنگاه سه مرتبه فرمود: تا سنه (٧٠) بلائى خواهد بود، عمرو بن حمق گفت: آيا نه چنين است كه بعد از بلاء فراخى و عافيت خواهد بود؟

ولى على ٧ جوابى نفرمود.

٢- از صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود: معناى قول امير المؤمنين كه فرمود: تا سنه (٧٠) بلائى خواهد بود اين است كه خداى جهان سنه هفتاد را وقف فرج قرار داده، موقعى كه امام حسين ٧ كشته شد خدا بر اهل آن زمان غضب كرد ولى آن غضب را تا يك زمان معلومى بتأخير انداخت.

٣- روايت شده كه امّ كلثوم گريه ميكرد، على ٧ به امّ كلثوم فرمود:

براى چه گريه ميكنى؟، اگر آنچه را كه من مى‌بينم تو هم ميديدى گريه نميكردى، زيرا كه ملائكه هفت آسمان پشت سر يكديگر ايستاده‌اند، كليه انبيائى كه قبل از حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله بودند در عقب ملائكه ايستاده‌اند، اين پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله است كه دست مرا گرفته و بمن ميفرمايد: يا على بيا، زيرا آن نعمتهائى كه تو در پيش دارى بهتر است از اين دنيائى كه تو در آن هستى.

آنگاه على ٧ فرمود: مرا با أهل خانه‌ام واگذاريد تا با

______________________________
* مدت امامت باطنى و ظاهرى: تقريبا سى و يك سال. قاتل: عبد الرحمن بن ملجم. علت وفات: همان ضربتى بود كه ابن ملجم زد- مترجم.