ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣١٣ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

٤- على بن الحسين عليهما السّلام‌

١- (بعد از امام حسين) فرزند بزرگوارش على بن الحسين ٨ مخفيانه با ترس و تقيه شديدى در زمان سختى براى امر الهى قيام كرد.

٢- از صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود: خدا آيه تطهير را- كه در صفحه (٣٠٢) اين كتاب نگاشته شده- درباره امر امامت نازل كرد، امير المؤمنين و امام حسن و امام حسين عليهم السّلام چنانكه در شرح حال امام حسين گفته شد در معنى آيه سابق الذكر شريك بودند، بعد از آن خداى حكيم آيه‌اى را (كه بعدا خواهيم قرائت نمود) بخصوص امامت حضرت على بن الحسين عليهما السّلام نازل كرد (و آن آيه اين است:) وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‌ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ*[١].

[لوح آسمانى‌]

٣- از جابر بن عبد اللّه انصارى روايت شده كه گفت: من در دست فاطمه زهراء لوح سبزى را ديدم كه گمان كردم زمرّد است، در آن لوح نوشته سفيدى ديدم كه بنور آفتاب شباهت داشت، به آن بى‌بى گفتم: پدر و مادرم فداى تو باد اين لوح چيست؟ فرمود: اين‌

[١] سوره أحزاب، آيه ٦- يعنى و صاحبان رحم بعضيشان بر بعض ديگر سزاوارترند در كتاب خدا- مترجم.