ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٧٩ - موعظه

اهل كتاب‌[١] مرا ملاقات كرد و گفت: اين كنيزى كه با تو است از كيست؟ گفتم: او را براى خودم خريدم، گفت: اين كنيز سزاوار نيست مگر براى بهترين اهل زمين. چندان طولى نكشيد آن كنيز كه نامش تكتم بود به امام رضا ٧ حامله شد.

٢- روايت شده: موقعى كه امام كاظم ٧ آن كنيز را خريدارى كرد ياران خود را جمع كرد و فرمود: من اين كنيز را نخريدم مگر به وحى و اجازه خدا؛ از معنى اين سخن پرسش كردند؟ فرمود:

در عالم خواب ديدم كه جد و پدرم عليهما السّلام آمدند، با آنان يك قباره ابريشم بود، وقتى آن را باز كردند ديدم آن قطعه ابريشم پيراهنى است و عكس اين كنيز را در آن ديدم، جد و پدرم بمن فرمودند: از اين كنيز پسرى براى تو بوجود مى‌آيد كه بعد از تو بهترين اهل زمين خواهد بود.

جد و پدرم مرا دستور دادند كه هر وقت آن فرزند متولد شود نام او را على بگذارم، بمن فرمودند: خداى سبحان بواسطه اين مولود عدالت و مهربانى را (در بين مردم) رواج خواهد داد، خوشا بحال كسى كه او را تصديق نمايد، بدا بحال كسى كه با او دشمنى كند و او را تكذيب نمايد.

[١] يهود و نصارا را اهل كتاب گويند- مترجم.