ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٢٠ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

نگاه دار ولى اهل مجلس تو بقتل ما اشاره كردند، اين اشاره‌اى كه اينها كردند داراى سببى است، يزيد گفت: آن سبب چيست؟! حضرت باقر ٧ فرمود: اهل مجلس فرعون حلال زاده بودند ولى اهل مجلس تو حلال زاده نيستند زيرا پيغمبران و فرزندان آنان را غير از فرزندان زنا كسى نخواهد كشت، آنگاه يزيد ساكت شد و چنانكه گفته شده دستور داد تا آنان را از مجلس خارج كردند.

٢- روايت شده كه على بن الحسين عليهما السّلام با مؤمنينى كه تابع آن حضرت بودند امر امامت را مخفى ميداشت. در سنه سوم از امامت على بن الحسين يزيد بن معاويه وفات يافت و مردم با پسرش معاوية بن يزيد بيعت كردند، معاوية بن يزيد مدت سه ماه سلطنت كرد و از دنيا رفت.

بعد از آن در سنه (٦٤) هجرى فتنه ابن زبير كه مدت (٩) سال بطول انجاميد در حجاز شروع شد. مدت دوازده سال كه از امامت زين العابدين گذشت مردم با آن ملعون گربه چشمى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله او را تبعيد كرد يعنى مروان بن حكم بن ابى العاص بيعت كردند. در زمان آن لعين بود كه مؤمنين پنهان شدند، سختى زمانه بر اهل آن زمان شدت يافت، شيعيان را از اطراف زمين مى‌گرفتند و خون و مال آنان را هدر مى‌بردند (در زمان مروان لعين بود) كه (خطباء) در منبرهاى خود بطور آشكار امير المؤمنين على بن أبي طالب را لعنت ميكردند.

مروان خبيث مدت (١٠) سال و چند ماه و چند روزى سلطنت كرد و بدوزخ رفت.

مردم بعد از مروان پليد با پسرش عبد الملك بيعت كردند،