ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٣٥ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

مؤمنين از خود آنان سزاوارترم و برادرم على به نفس مؤمنين از خود آنان سزاوارتر است، وقتى كه على شهيد شد پسرم امام حسن به نفس مؤمنين از خود آنان سزاوارتر خواهد بود، بعد از امام حسن فرزندم حسين به نفس مؤمنين از خود آنان سزاوارتر است، موقعى كه حسين شهيد شد فرزندش امام زين العابدين به نفس مؤمنين از خود آنان سزاوارتر است، يا على تو بزودى او را درك خواهى كرد، بعد از آن فرزندم محمّد بن على به نفس مؤمنين از خود آنان سزاوارتر است، يا حسين تو بهمين زودى او را خواهى ديد. اين حديث را عبد اللّه بن عباس و اسامة بن زيد و عبد اللّه بن جعفر طيار رحمهم اللّه روايت كرده‌اند.

١٠- از ابو بصير روايت شده كه گفت: به امام محمّد باقر ٧ گفتم:

شما وارثهاى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله هستيد؟ فرمود: آرى، ما وارث رسول خدا و وارث جميع پيمبران عليهم السّلام هستيم، گفتم: شما هم بر زنده كردن مردگان و شفا دادن كور مادرزاد و مرض پيسى قادر هستيد؟ فرمود:

به اذن خدا.

آنگاه بمن فرمود: اى أبو محمّد نزديك من بيا، چون نزديك آن حضرت رفتم دست خود را بصورت من كشيد، من آفتاب و آسمان و آنچه كه در خانه بود ديدم، بمن فرمود: آيا دوست دارى كه چشمان تو روشن باشد و آنچه كه بر له و عليه مردم است براى تو نيز باشد يا اينكه بحالت كورى خود برگردى و بهشت براى تو باشد؟ گفتم: دوست دارم كه بحال كورى برگردم و بهشت را داشته باشم، آن حضرت دست خود را بصورتم كشيد و من بحالت اوليه خود برگشتم.

١١- ابو حمزه ثمالى از جابر بن يزيد جعفى روايت كرده كه‌