ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣١٥ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

بوسيله دو فرزندت حسن و حسين عليهما السّلام گرامى داشتم.

حسن ٧ را معدن علم و دانش خودم قرار دادم، حسين ٧ را خزينه‌دار وحى خود گردانيدم، او را بوسيله شهيد شدن گرامى نمودم عاقبت او را بسعادت ختم كردم، فضيلت حسين از تمام شهدا بيشتر و درجه او از همه بالاتر است، كلمه تامه‌[١] من با حسين خواهد بود، حجت بالغه (و دليل و برهان براى وجود) من نزد حسين است.

بجهت فرزندان حسين عليهم السّلام ثواب ميدهم و عقاب مى‌كنم كه اولين آنها است:

١- على (بن الحسين) سيد العابدين و زينت دوستان گذشته من، ٢- فرزند او كه شبيه جدّ پسنديده خود ميباشد يعنى محمّد (بن على) كه واضح كننده علم و معدن حكمت من است.

٣- جعفر (بن محمّد) عليهما السّلام كه بزودى آنهائى كه درباره او شك دارند هلاك خواهند شد، بهمين زودى آن حضرت را در بين انصار و تابعين و دوستانش آشكار خواهم كرد، بعد از جعفر فتنه تاريك و ظلمانى بوجود مى‌آيد، زيرا كه (احكام) واجبه من قطع و حجّت من مخفى نخواهد شد و دوستان من شقى نخواهند شد، كسى كه منكر يكى از دوستان و حجّتهاى من شود حقّا كه منكر نعمت من شده، كسى كه يك آيه از قرآن مرا تغيير دهد حقّا كه دروغ بر من بسته است.

٤- واى بر آنهائى كه در موقع تمام شدن مدت حبيب و

[١] در تفسير صافى در ذيل جمله: وَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيا، گويد:

منظور از كلمه خدا، قول رسول خدا، بقولى توحيد، بقولى دعوت بدين مقدس اسلام است- مترجم.