ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٩٠ - سفارشهاى آن حضرت به«عبد الله بن جندب»

لباس نازك مى‌پوشد و بما دستور ميدهد كه برادران دينى خود را يارى كنيم و از پوشيدن اين گونه لباسها خوددارى نمائيم؟!.

امام عسكرى در حالى كه لبخند ميزد آستينهاى خود را بالا زد، من ديدم پلاس سياهى كه زبر و خشن بود زير لباسهاى خود پوشيده بمن فرمود: اين پلاس سياه را براى خدا و اين لباس نازك را براى شما پوشيده‌ام، من خجل شدم و نزديك دربى كه پرده آن افتاده بود نشستم، باد آمد و يك طرف آن پرده را رد كرد، ناگاه جوان چهارساله يا نظير چهار ساله‌اى را ديدم كه گويا: يك پاره ماه بود، آن آقازاده بمن فرمود: اى كامل بن ابراهيم! من از اين معجزه بخود لرزيدم و خدا بمن الهام كرد كه گفتم: لبّيك اى مولاى من، فرمود:

نزد ولى و حجت خدا آمدى تا پرسش كنى غير از آن كسى كه مثل تو معرفت پيدا كند و قائل بقول تو شود داخل بهشت نخواهد شد؟

گفتم: آرى بخدا قسم، فرمود: پس بنابراين يك عده كمى داخل بهشت خواهند شد؟.

بخدا قسم گروهى داخل بهشت ميشوند كه آنان را حقيه ميگويند گفتم: اى مولاى من آنان كيانند؟ فرمود: گروهى هستند دوستدار على ٧ كه بحق آن حضرت قسم ميخورند ولى (عظمت) حق و فضيلت على را نميدانند. پس آن حضرت بقدر يك ساعت ساكت شد، بعد از آن بمن فرمود: تو آمدى كه از مقاله مفوّضه پرسش كنى، مفوّضه دروغ ميگويند، بلكه دلهاى ما جايگاه خدا هستند، موقعى كه خدا بخواهد ما هم ميخواهيم، معنى اين آيه‌اى كه خدا ميفرمايد:

شما چيزى را نمى‌خواهيد مگر اينكه خدا بخواهد همين است.