ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٧٩ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست

سى و هشتمين وصى بود از او بوجود آورد، جهت اينكه او را نضر ناميدند اين بود كه خداى سبحان او را برگزيد و او را تر و تازه نموده بود و نضر به قريش ناميده شد، هر كسى را كه قبيله نضر زائيده باشد قريشى است.

نضر ٧ همان كسى است كه گفت: در عالم خواب ديدم كه گويا: درخت سبزى از پشت من خارج گرديد تا اينكه به اطراف آسمان رسيد و شاخه‌هاى آن درخت نور اندر نور بود، وقتى كه (سير) آن درخت به انتهاء رسيد من در كعبه آمدم و اشخاصى را كه در كعبه بودند از اين خواب خبردار نمودم. آنان گفتند: اگر خواب تو راست باشد عزت و بزرگوارى بتو روى‌آور خواهد شد و شرافت و آقائى مخصوص تو خواهد گرديد.

آنگاه خداى سبحان بزمين نظرى كرد و بملائكه فرمود:

بزمين نگاه كنيد ببينيد كه امروز چه كسى نزد من گرامى‌تر ميباشد در صورتى كه من خودم ميدانم و بشما اينطور دستور ميدهم (تا بر شما هم ثابت شود) ملائكه گفتند: اى پروردگار و آقاى ما! ما كسى را كه بطور اخلاص تو را به يگانگى ياد نمايد نمى‌بينيم مگر نورى كه در صلب مردى از فرزندان حضرت اسماعيل ٧ است، آنگاه خداى عزيز بملائكه فرمود: شما شاهد باشيد كه من آن نور را از براى نطفه حبيب خود محمّد صلى اللّه عليه و آله برگزيدم.

[٣٩- مالك‌]

بعد از آن، حرم براى او بعزت و شرافت گسترده گرديد تا اينكه مالك كه سى و نهمين وصى بود از براى او تولد يافت، او را بدين جهت مالك گفتند كه مالك و پادشاه عرب شد،

[٤٠- فهر]

آنگاه مالك به‌