ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٧٧ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست

علت اينكه او را ادد گفتند اين بود كه داراى شهرت و عزت و شرف بود.

[٢٩- أد]

و اد كه بيست و نهمين وصى بود براى ادد متولد گرديد

[٣٠- عدنان‌]

و عدنان كه وصى سى‌ام بود براى اد بدنيا آمد، علت اينكه او را عدنان گفتند اين بود كه كليه قبيله‌ها مراقب او بودند، و ميگفتند: اگر ما اين پسر را زنده بگذاريم تا مردى شود از صلب او شخصى بوجود مى‌آيد كه بر كليه مردم سيادت و آقائى خواهد كرد لذا اراده قتل او را كردند، ولى خداى تعالى كسى را بر او موكل كرد كه او را حفظ نمود و دشمنان قادر بر (كشتن) او نگرديدند، او از لحاظ نشو و نماء و خلق و خلقت بهترين اهل زمان خود گرديد.

[٣١- معد]

بعد از آن معد كه سى و يكمين وصى بود از براى عدنان بدنيا پا نهاد. جهت اينكه او را معد ناميدند اين بود كه او را با يهود بنى اسرائيل جنگهائى بود او از آنها غارتهائى (برگرفت) و با هيچ كس جنگ نميكرد مگر اينكه مظفر و منصور برمى‌گشت، آن قدر مال جمع كرد كه احدى در زمان او جمع نكرده بود.

[٣٢- نزار]

آنگاه نزار كه سى و دومين وصى بود براى معد متولد گرديد جهت اينكه او را نزار ناميدند اين بود: چون معد نگاه بنورى كه از حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله در صورت نزار بود كرد قربانى بزرگى براى او قربانى كرد و گفت: من اين قربانى را قليل و اندك ميدانم زيرا كه آن لاغر است، لذا آن حضرت به نزار ناميده شد.

[٣٣- مضر]

نزار ٧ زنى را از قوم خود گرفت كه او را سعيده ميگفتند، سعيده مضر را كه سى و سومين وصى بود براى نزار زائيد. علت اينكه‌