ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٦٤ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست

تو ميباشد.

اگر محض وجود او نبود تو را خلق نميكردم و آسمان و زمين و بهشت و دوزخى را خلق نمى‌نمودم، پس تو او را بعهد و ميثاق بگير كه او را بجز از صلبهاى پاك و پاكيزه (يعنى پدران خداپرست) نسپارى. حضرت آدم عرض كرد: قبول كردم و او را بعهد و ميثاق تو بر گرفتم كه او را نسپارم مگر بمردان پاك و زنان پاكدامن.

روايت شده كه زنان محصنه زنانى هستند كه صالحه و عفيفه باشند. راوى گويد: نور حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله در دائره پيشانى حضرت آدم ديده ميشد آنطور كه آفتاب در گردش فلك خود و ماه در تاريكى شب ديده ميشوند. هر وقت آدم ٧ ميخواست با حواء هم بستر شود غسل ميكرد، خويشتن را تطهير ميكرد، بوى خوش استعمال مى‌نمود، حواء را نيز باين اعمال مأمور ميكرد و ميفرمود: اى حواء غسل كن. شايد كه خدا بخواهد آن نورى را كه در صلب من است برسم امانت در رحم پاك تو جاى گزين نمايد.

راوى گويد: حضرت حواء دائما خود را پاك و پاكيزه نگاهدارى ميكرد تا اينكه خدا او را بشيث كه پدر انبياء عليهم السّلام و رئيس مرسلين بود بشارت داد، بعد از آن نهرى از بهشت براى آدم و حوا عليهما السّلام بازشد و خدا رحمت خود را شامل حال آنها فرمود و در همان روز هم بستر شدند و حضرت حوا بشيث ٧ حامله شد.

٢- شيث ٧‌

شيث ٧ پدر انبياء عليهم السّلام بود، بعد از آن حضرت آدم آن نور